نظرلطف و رحمت پروردگار متعال نسبت به همه بندگان

ببینید، ببینید چقدر...! اینها همه برای ما درس است‌ها، من نمی‌خواهم در اینجا فقط حکایت نقل کنم ما بایدخود را آماده و مستعد کنیم برای اینکه هی رشد کنیم، رشد کنیم نه اینکه باب رحمت را بر خود هی ببندیم، با بستن باب رحمت چیزی اضافه نخواهد شد و نفعی به ما نخواهد رسید. هی رشد کنید هی ترقّی کنید. اینجا هم حضرت همین را می‌خواهند بفرمایند. می‌فرمایند خدایا اسم مرا بلند قرار دادی و این بلندی اسم و شهرتی که قرار دادی این منتّی است از تو بر من نه اینکه کرامتی است برای من، نه، تو می‌توانستی به جای من اسم کس دیگر را بلند کنی کسی دیگر را مشهور کنی، کسی دیگر را بیاوری حالا مشیّت و تقدیر تو تعلّق گرفته است به من، این چه افتخاری من بخواهم به خودم نسبت بدهم و این مطلب را از ناحیۀ خودم بدانم؟ خب این یک طرف مسأله، یک طرف اینکه خداوند اسم انسان را بلند قرار می‌دهد معروف و مشهور می‌گرداند، اما آن طرف سکّه این است که آیا هر جایی هم این شهرت مفید است و هر جایی این آوازۀ بلند ممدوح است و هر جایی این معروفیّت موجب کمال است؟ ان شاء اللَه اگر خداوند توفیق عنایت کند برای جلسۀ بعد.

اللَهم صل علی محمّد و آل محمّد