شهرت و تأثیر تکوینی افعال و کردار انسان

مکاشفۀ آقای حداد از ظلمت قبری در شام

مرحوم آقای حداد ـ رضوان اللَه علیه ـ در آن سفری که به شام آمدند, کنار مرقد حضرت زینب سلام‌اللَه‌علیها در همان‌جا منزل داشتند. مرحوم آقا هم در همان‌جا آمدند و خدمت ایشان رسیدند و چند روزی با او بودند. یک روز مرحوم آقای حداد به شخصی می‌گویند: «آقا، برویم قبر این افرادی را که می‌گویند اینجا هستند، تماشا کنیم و ببینیم که اینها چه بوده‌اند.» همان‌جا می‌روند.

می‌آیند و به آنجا می‌روند. به ایشان می‌گویند: «آقا، قبری در اینجاها هست.» و می‌آیند و دور می‌زنند و می‌روند. همین که در را باز می‌کند، آقای حداد سه مرتبه می‌فرمایند: «آخ آخ آخ عجب ظلمتی دارد! این شخص چه ظلمتی دارد! چه ظلمتی دارد!»¹درحالی‌که خود بنده دیده‌ام افرادی می‌روند در آنجا می‌ایستند و کتیبه‌ای هم در آنجا هست و کلمات قصار ایشان در آنجا ثبت است! می‌خوانند و به‌به و چَه‌چَه و چه گریه‌ای می‌کنند! حالا البتّه مردهایشان نه، ولی خانم‌ها می‌آیند در آنجا و دیده‌ام چه اشکی می‌ریزند!

تأثیر ارتباط با افراد نااهل

او چه می‌بیند، اینها چه می‌بینند, او چه نگاه می‌کند [اینها چه نگاه می‌کنند]! آقا، اینها خیلی مهم است ها! اینکه ما این همه در روایات از ائمه داریم: هرجا نروید، به هر کسی سر نسپارید، قدم در وادی هر شخصی نگذارید، و به منزل هر کسی وارد نشوید و دست بیعت با هر کس و ناکسی ندهید!² اینها همه‌اش به خاطر این است که می‌گویند: ای مساکین! شما که اهل تشخیص نیستید مبادا گرفتار بشوید, در رفتن به این طرف و آن‌طرف تأمل کنید؛ هرجایی نمی‌توانید بروید، هر دستی دست امانت نیست, و هر چشمی چشم محرم نیست. دستان خائنی هست و چشمان نامحرمی هست و قلوب فاسدی هست که می‌آید و دل و دین شما را می‌رباید و دنیا و آخرت شما را می‌گیرد. چه زمانی معلوم می‌شود؟! وقتی که ده یا بیست سال گذشت, [می‌گویید:] «عجب کلاهی سرمان رفت! ما فلانی را این‌طور می‌پنداشتیم. فلانی که این‌قدر سواد داشت، نجف رفته بود، سال‌ها در نجف بود. آن فلانی سال‌ها در آنجا بود، آن فلانی صاحب کتاب بود، آن فلانی صاحب چه و چه و رساله و اینها بود. پس چه شد؟! پس چرا این‌طور شد؟!»