
احکام و مسائل کفّار ذمّی و حربی
تقسیم کفّار به حربی و ذمّی. وظیفۀ امام علیه السّلام یا نائب امام در قبال کفّار. شرایط عقد ذمّه بین امام یا نائب او و کفّار ذمّی. احکام کفّار حربی. وظیفۀ مسلمانان در قبال سپر انسانی قرار دادن زنان و بچهها و اسیران مسلمان توسط کفّار.
احکام و مسائل کفّار ذمّی و حربی
5مجوس ولو اینکه الآن دینشان دین خدا نیست و براساس دین توحید قدم نمیگذارند، ولی چون اصلاً پیغمبرشان پیغمبر خدایی بوده، لذا مانند احکام اهلکتاب با آنها عمل میشود.1
بعد از اینکه دولت اسلام لشکر فرستاد برای جهاد با کفّار حربی یا با کفّار ذمّی، به طریق معهود و متعارف میتواند با آنها جنگ کند. و اگر غلبۀ بر آنها مستلزم قطع کردن درختان و آتش زدن آن و خراب کردن قلعههای آنها و انداختن سنگها با منجنیق در خانۀ آنها باشد، اشکالی ندارد؛ ولی بستن آب به روی آنها و آتش زدن خانههای آنها مکروه است. و جایز نیست زنهای آنها و دیوانگان و بچّههای آنها و پیرمردانی که به حال هرَم2 در آمدهاند، آنها [را] بکشند؛ قتل آنها جایز نیست مگر در دو صورت:
یک صورت آنجایی [است] که آن پیرمرد فرتوت، یا با عمل خود یا با رأی خود به آنها کمک کند و جلوی پیشرفت دولت اسلام را بگیرد؛ [دیگر] آنکه آن زنان یا آن پیرمردان یا آن اطفال، در جنگ به آنها کمک کنند؛ در اینصورت برای پیشرفت، کشتن آنها اشکالی ندارد.3 این صورت اول.
وظیفۀ مسلمانان در قبال سپر انسانی در جنگ
و صورت دُیّم آنجایی است که آن کفّار به عنوان سپر، زنها و بچّهها یا پیرمردها و مَجانین را جلوی صفوف جنگ قرار میدهند؛ چون میدانند که در احکام اسلام حکم وارد است که انسان نمیتواند زنها یا بچّهها یا دیوانگان یا پیرمردانِ آنها را بکشد، [لذا] آنها جلوی خودْ اینها را قرار میدهند تا مانع از پیشرفت بشوند؛ دراینصورت اگر فتح دولت اسلام متوقّف باشد بر کشتن آنها اشکالی ندارد. تمام آن زنها و دیوانگان و بچّهها که سپر قرار گرفتهاند کشته میشوند و بعد نوبت میرسد به خود آنها.4
و حتّی اگر آنها از مردمان مسلمان یا زنان یا بچّههای مسلمان را در جلوی صفوفِ خود سپر خود قرار بدهند ـ از آن مسلمانانی که بهعنوان اسیر گرفتهاند یا غیر آنها ـ و حملۀ لشکر اسلام بر آنها میسور نباشد إلاّ به کشتن این مسلمانانی که به عنوان سپر قرار گرفتهاند، کشتن آن مسلمانها و آن بچّهها و زنها اشکالی ندارد و دیه هم تعلّق نمیگیرد و قصاصی هم نیست؛5 چون براساس مصلحت دولت اسلام این قوانین جمع شده و این جهاد زیر نظر امام یا نائب امام بوده است. ولی کفّاره تعلّق میگیرد؛ [چون] اگر کسی قتل عمدی کند، این کفّاره دارد و کفّارهاش این است که باید شصت روز روزه بگیرد و [به] شصت مسکین طعام بدهد و یک غلام [را] آزاد کند.
- وسائل الشّیعة، ج ١٥، ص ١٢٦.
- لغتنامۀ دهخدا: «هَرَم: سخت پیر و کلانسال گردیدن.»
- وسائل الشّیعة، ج ١٥، ص 64 و 65.
- همان؛ السرائر، ج 2، ص 8.
- وسائل الشّیعة، ج ١٥، ص ٦٢؛ السرائر، ج ٢، ص ٨.
