اهمیت تحصیل علم همراه با تهذیب نفس و مراقبه

ما نه، ما اصلاً با قرآن کاری نداریم، قرآن را گفتند روزی یک حزب بخوان، روزی یک حزب می‌خوانیم که اگر فردا یکطوری شد بگوییم آقا ما یک حزب خواندیم و طوری نشد دیگر، پس طلب کار هم می‌شویم. همین. روزی یک حزب می‌خوانیم بعد هم دیگر تکلیف هم انجام می‌دهیم و دیگر هیچ مشکلی برای ما نیست و شش دانگ بهشت را به نام خودمان کردیم، با این یک حزب خواندنمان، خیر سرمان. آن هم اینطوری! موقع خواب دارد چرت می‌زند کلّه را می‌اندازد پایین، اینجوری تمامش می‌کنیم که این اولاً خودش مسخره کردن قرآن است وَ اتَّخَذَوا ایاۀِ اللَه هُزُواً در روز قیامت یکی از گروه‌هایی که قرآن می‌آید از آنها شکایت می‌کند آنهایست که قرآن را به نحو وهن آمیز قرائت می‌کنند. می‌گیرند چهارزانو می‌نشینند پایشان را دراز می‌کنند یا اینطوری یا موقع خواب، خواب‌آلودگی! قرآن را باید وقتی خواند که بهترین اوقات را انسان برای آن کار می‌گذارد، آن موقع باید قرآن را خواند. فکر باز، با آرامش با طمأنینه در مکان خلوت و سکوت. عود روشن کنید، عطر استعمال کنید، خودتان را نظیف کنید، لباس سفید بپوشید، آن وقت قرآن را بخوانید. نه اینکه همین‌طوری یک قرآن را باز بکنیم همین‌طوری می‌خوانیم می‌خوانیم که چون جزء برنامه یک حزب قرآن هست آن هم آخر شب موقع خواب، من دیدم ها! همان آخر شب موقع خواب که می‌خوابند دیگر آن ته ته. هزار تا شِرّ و ور می‌گوییم مجلس می‌گوییم غیبت می‌کنیم تهمت می‌زنیم با این و آن می‌گوییم می‌خندیم همین که موقع خواب است رخت خواب می‌افتد یاد قرآن و حزبمان می‌افتیم. آن موقع قرآن را می‌خوانیم خب دیگر تکلیفمان را هم انجام دادیم تمام شد. نه آقا این فایده ندارد.

مرحوم آقا آمدند همین آیه را که خدا در این قرآن آورده، این را برای کی آورده؟ هم برای پیغمبرش آورده، هم برای امیرالمومنین آورده، هم برای امام زمان، هم برای آقا هم برای ما؛ این آیه مال همه است. این آیات مال همه است. منتهی هر کسی بر طبق معرفتش عمل می‌کند. قطعاً آنی که امام زمان می‌فهمد صد هزار سال هم بگذرد ما اصلاً یک ذرّه‌اش را هم نمی‌فهمیم خب حالا، ولی نه اینکه اصلاً به طور کلّی نباشد. آن طور که پیغمبر می‌فهمید کجا ما می‌فهمیم؟ به قول یکی می‌گفت یا علی اگر توقع داری آن نمازی که تو می‌خوانی ما بخوانیم، این آرزو را مگر به حوض کوثر ببری! خب آن نماز را آن می‌خواند خب مال خودش، ولی نه اینکه ما اصلاً نخوانیم. نه می‌گویند تو هم بخوان قبول می‌کنیم، نگو نمی‌خوانم، نه! حالا تو هم بخوان به هر مقدار که در سعادت هست در استعدادات هست. حالا همین را آقا در کتاب نور ملکوت آمدند نوشتند برای کی؟ برای اینکه صفحۀ کاغذ پر کنند بگویند این آقای طهرانی هفتاد جلد کتاب داشته؟ یا نه برای امشب، که ما این را باز کنیم این حکایت را که وقتی می‌خوانیم از فردا صبح با افرادی که ارتباط داریم به این حکایت و به این آیه عمل کنیم. این است قضیّه. کردیم بردیم، نکردیم باختیم، این را می‌گویند دستگیری.