اهمیت تحصیل علم همراه با تهذیب نفس و مراقبه

لذا مرحوم آقا می‌فرمودند: وقتی که مطلب به شما رسید دیگر به من مراجعه نکنید، مطلب به شما رسید تمام شد، مسأله و مطلب به شما رسید. این قدر هی نیایید بگویید آقا اینجا چکار کنم؟ آنجا چکار کنم؟ آنجا چکار کنیم؟ این اینجا چکار کنم، آنجا چکار کنم، شما را نگه می‌دارد، نمی‌گذارد حرکت کنید. مطلب را بگیرید و بروید جلو. هی آمدن و هی این را گفتن و آقا آنم این است آقا اینم این است آقا فلانم این است. این درد انسان را دوا نمی‌کند و انسان را نگه می‌دارد، نگه می‌دارد آقا جان، نگه می‌دارد. وقتی مطلب به انسان می‌رسد صحبت وقتی به انسان می‌رسد کلام وقتی به انسان می‌رسد محک وقتی به انسان می‌رسد معیار وقتی به انسان می‌رسد دیگر هی سوزن زدن و نیش زدن و نمی‌دانم چه چه کردن و کنکاش کردن دیگر ندارد. آقا مطلب به شما گفته شد دیگر، بروید پی کارتان دیگر، به آدم چکار دارید دیگر؟

آقا بیایید دست ما را هم بگیرید آقا بیایید ما را بیرون بکشید آقا ما غیر از شما کسی را نداریم آقا امید ما فقط به شماست آقا....، این حرفها چیست آقا جان؟ این بازیها چیست؟ می‌خواهیم خودمان را گول بزنیم؟ نه آقا. این کسی که این مطلب را رسانده است به ما، مگر غیر از این است که نفس مبارک امام علیه السّلام بوده و خواسته مسأله به این کیفیت باشد؟ مگر امام علیه السّلام غیر از آن کاری می‌کند که پیغمبر کرد؟ ما خیال می‌کنیم امام زمان حالا که در پس غیبت است یک وظیفه و مأموریت بالاتری از پیغمبر دارد، نه، پیغمبر همین قدر می‌آمد می‌رفت بالای منبر و حرف می‌زد به هیچ کس کار نداشت امّا امام زمان باید تک تک خانۀ ما بیاید در بزند بیاید تو ما ببینیمش دست ما را بگیرد بکشد بیرون، ببرد بالای کوه، ببرد توی دریا، ببرد آن بالا تا بشود امام زمان. نه آقا! امام زمان همان کاری را می‌کند که پیغمبر می‌کرد همان کاری را می‌کند که موسی بن جعفر می‌کرد همان کاری را می‌کند که امام صادق می‌کرد. منتهی ما چون آنها حرف می‌زدند برای ما آنها عادی هستند! کاری نمی‌کرد پیغمبر، می‌آمد برای مردم ایها النّاس صلوا ایها النّاس صوموا ایها الناس حجوا! نماز بخوانید روزه بگیرید حج به جا بیاورید، دیگر به بقیّۀ کارهایتان هم من کاری ندارم، پیغمبر آمد تبلیغ رسالتش را کرد. ولی نه! امام زمان فرق می‌کند، آن می‌آید دست می‌گیرد آن باطن را می‌گیرد آن می‌آید دستیگری می‌کند. نه آقا! آن پیغمبر که بالاتر از امام زمان بود. پیغمبر پدر جدّ امام زمان بود، نبود؟ جدّ چندم امام زمان بود؟ فرق بین پیغمبر و بین امام زمان این است که او ظاهر بود و برای مردم حرف می‌زد امام زمان حرف نمی‌زند. همان عملی را که پیغمبر در بیانش با مردم القاء می‌کرد آن عمل را بر مردم که گرفتن و جذب کردن و عمل کردن و حرکت کردن بود و هر کسی نمی‌گرفت و جذب نمی‌کرد و عمل نمی‌کرد تقصیر خودش بود، همان کار را الآن دارد امام زمان می‌کند منتهی نه به صورت ظاهر بلکه به صورت باطن.