حقیقت معرفت، شناخت شهودی ذات و آثار ذات حق

این صلوات باعث می‌شود که هی افاضه بیاید، این می‌رود بالا می‌خورد به خدا، وقتی خورد به خدا از آن جا می‌خورد به پیغمبر. این درود ما در مقام اتصال نفس ما به ذات پروردگار به آن مقدار خلوص و به مقدار معرفت ما، آن می‌خورد به ذات پروردگار و بعد انعکاس رفلکس می‌کند، این انعکاس پیدا می‌کند به نفس پیغمبر. از آن جا که می‌آید به نفس پیغمبر با آن که از این جا رفته دیگر تفاوت می‌کند، آن جا ضریب پیدا می‌کند، ضریب بی نهایت پیدا می‌کند. آن که از ناحیۀ ما بالا رفته ٢ درصد است آن که ازناحیۀ خدا آمده یک میلیارد می‌خورد به پیغمبر. لذا مرحوم آقا می‌فرمودند اگر برای گذشتگانتان می‌خواهید کار خیر کنید ثوابش را به روح پیغمبر بفرستید بیشتر می‌شود. اگر می‌خواهید برای گذشتگانتان قرآن بخوانید قرآن را برای پیغمبر بخوانید و نیست برمی‌گردد چون او هست، از نفس پیغمبر ثواب به او می‌رسد نه این که از نفس شما. از نفس شما می‌خواهد به آن مرده و متوفی ثواب برسد سه درصد می‌رسد چهار درصد ده درصد ولی حالا که ثوابش را به پیغمبر اهدا کردید یک میلیون به او می‌رسد. حج می‌خواهید انجام بدهید برای پیغمبر انجام بدهید. طواف می‌خواهد بکنید برای پیغمبر بکنید نماز می‌خواهید بخوانید ثوابش را برای پیغبمر، قرآن می‌خواهید بخوانید ثوابش برای پیغمبر، انفاق می‌خواهید بکنید برای پیغمبر یا برای امام زمان فرقی نمی‌کند یعنی منظور معصوم است.

این مطالب را که می‌فهمد؟ این جاها به دست می‌آید؟ این که گفتم معرفت هر جایی پیدا نمی‌شود، می‌آید آقا می‌گوید پیغمبر می‌خواهد آمار دربیاورد، آمار به دستش بیاید! مرحوم آقا می‌فرمودند وقتی که من در خیابان راه می‌روم همین که می‌بینم یک زنی حامله است احساس می‌کنم خودم را با آن زن در مجرای نزول ذات پروردگار متحد می‌بینم، این حرف را جان من! اصلا کسی نمی‌فهمد! نمی‌فهمد! خب یعنی چه آقا؟ اتحاد یعنی چه؟ آن وقت برمی‌دارند مقاله می‌نویسند به روح مجرد ایراد می‌گیرند! بله! آقای حداد که در اتوبوس حرکت می‌کرد و آن قضیۀ شمردن افراد، این حرفها چیست اقا؟ این مطالب چیست؟ کی ایراد می‌گیرد؟ آقایانی که درس خارج می‌دهند و رساله دارند! مطلبِ به این عادی، به این سادگی که دهها بار برای خود ما در حیات خودمان اتفاق افتاده، انکار می‌کنیم! چرا؟ چون انگشتان خود را در گوش فرو کردیم و الا آقاجان! شما این مطالب را نمی‌دانی خب بیا بپرس، جوابت را بدهند. دو دو تا چهار تا جوابت را می‌دهند. وقتی ذهن انسان از خود غفلت بکند به اطرافیان می‌پردازد و از خود غافل می‌شود برای خود ما هم اتفاق می‌افتد بسیار هم اتفاق می‌افتد. به همین سادگی. آن وقت ما می‌آییم شروع می‌کنیم مسخره کردن! کتاب می‌نویسم مسخره می‌کنیم! کلام اولیای الهی را استهزاء می‌کنیم. که چی یعنی؟ که چی یعنی؟ افرادی که از نظر ظاهری به مراتب از شما اعلم بودند این کتابها را نوشتند چه برسد حالا به باطن. انها لاتعمل الابصار بل تعمل قلوب التی فی الصدور معنایش این است وقتی هم که با آنها صحبت می‌شود که بیایید مطلب را برگردانید نه نه مسئله ای نیست می‌گذرند.