جایگاه نماز در مکتب اولیاء الهی

لذا مرحوم آقا می فرمودند که من وقتی که به صورت آقای حداد نگاه می‌کردم در وقت نماز، می دیدم اصلا مصلّی وجود ندارد، یک حقیقت است که دارد قیام می کند، همان حقیقت دارد سجود می کند و قعود می کند و رکوع می کند تا می گوید السلام علیکم ورحمة اللَه وبرکاته، این همان معنا است، برای چه باید این نماز را خواند؟ برای چه؟ اجلالا لشأنه العظیم! به خاطر این موقعیت عظیمی که این بنده پیدا کرده و متحد با معبود شده است، الان به خاطر قدر دانی از این اتحاد دارد تشکر می کند. امیرالمؤمنین علیه السلام چه فرمود؟ أو لا اکونُ عبدا شکورا؟ آیا بنده شکور نباشد معنایش این است ، شکر این اتحاد و انضمام و اقتران و فناء و انمحاء را بکند. در آنجا ساجد و راکع و قاعد و قائم یکی است ، قاری یکی است، مخاطب همان قاری است، خیلی عجیب است، خیلی عجیب است، این مقام، مقام نماز است. خب خدا ان شاء اللَه قسمتمان کند و ما فقط حرفش را زدیم و نقل بیاناتی از بزرگان و نباید مأیوس باشیم، کرم خدا بزرگ است اینکه اینها را ما بیان می کنیم یک وقتی در ذهن رفقا می‌آید ای بابا این حرفها چیست که می زنی ؟ ما کجا و این مسائل کجا؟ نه آقا جان! با بزرگان، با کریمان کارها دشوار نیست. اهتمام را انسان باید داشته باشد.

هدف را رفقا آسان نگیرید و هدف را این مطالب پایین قرار ندهید ، به خدا سرمان کلاه می رود، مقصد را این مسائل پایین قرار ندهید، فکر بهشت و حوری و غلمان کجا کند/ دلداده عاشقی که نگارش برابر است. خدا رحمت کند یکی از افراد، یکی از گذشتگان ما، این خیلی خلاصه به مسائل عرفانی و این حرفها خیلی چیز نبود و با مرحوم آقا هم در همین قضیه صحبت می کرد و بحث می کرد و می‌گفت اینها مربوط به ائمه است و ما در همین مسائل پایین هستیم، ایشان می‌گفت نه!چه اشکالی دارد ما هم باشیم؟ موقعی که می خواست از دنیا برود از او سؤال کردند که الان خواستت چیست؟ گفت الان فقط خواستم ... خیلی هم مرد موفقی بود و به او هم در دنیا بد نمی گذشت!‌ بله! بله! علی ما نَقِل خیرش به همه می‌رسید! می گفت فقط آرزوی من این است که تا سر به زمین می گذارم خود را در کنار حور العین مشاهده کنم!‌ این بندة خدا می خواسته همانطوری که در این دنیا متنعم بود به نعمات الهیه !! البته مرد متدین و خوب و بزرگی بود. علی کل حال، یکی این، یکی هم اصلا وقتی که او را در قبر می گذارند نکیر و منکر که می آیند از او سوال کنند می گوید شما را با من چه کار؟ من با او به سر بردم شما آمدید دارید از من از او سوال می کنید؟ خطاب به نکیر و منکر می رسد این بنده را به خود من بگذارید که او غیر از من کسی را در نظر نیاورد، این کجا و آن کجا؟ این در چه عالمی سیر می کند و حرکت می کند؟ آن در چه مطالبی راه می رود و در چه افکار و خصوصیاتی هست؟