جایگاه نماز در مکتب اولیاء الهی

این معرفت را امام سجاد می فرماید:و انا واثق، من خاطرم آرامش دارد وثوق دارم اطمینان دارم به ضرس قاطع می گویم این معرفت مرا به تو می رساند نه اینکه شک کنم و تردید کنم! حالا نمی دانیم...! آمد پیش مرحوم آقا یک نفر در زمان حیاتشان، یکی دو سال آخر ، فردی بود که مسؤولیتی هم داشت، مرحوم آقا با او صحبت کردند و مقداری حالش تغییر پیدا کرد گفت آقا دعا بفرمایید لا ندری اَاِلی الجنة اَم الی النار نمی دانیم راهمان به بهشت ختم می شود یا به جهنم؟ نمی دانی بایست آقا جان ، نمی دانی نرو! هم می گویی نمی‌دانیم و هم فردا آن را تکرار می کنی؟ چه کسی را مسخره کردی؟ خودت را؟ نمی دانی بایست و پِیِش را بگیر ، تضمین به تو ندادند تا وقتی که سماوات و ارض هست تو هم هستی ، فردا می برندت ، یا شوخی می کنی که وای به حالت! اگر راست می گویی چرا پیش را نمی گیری؟ همینطور نمی دانیم آقا ، اَ اِلی الجنة ام الی النار؟ راهمان به بهشت است یا به جهنم؟ تمام شد و رفت؟ او هم یک خنده ای می کند و می گوید ان شاء اللَه خدا توفیقی عنایت کند! وقتی تو اینطور باشی او هم اینطور جواب می دهد، گفت جواب هَچَل هچول است! تو همین طور یک حرفی می زنی و او هم می گوید خدا ان شاء اللَه دست همه را بگیرد و توفیق بدهد ، اما وقتی راستش را بگویی که آقا من چکار کنم؟ او هم این حرف را نمی زند و می گوید بایست تا بگویم چه کار بکنی؟ آن وقت یک دستور العمل می گذارد جلویت می گوید یک، باید این کار را بکنی و دو، این کار را بکن و سه، باید این کار را بکنی ، هستی یا نه؟ مسائل شوخی نیست. خوب خدا و ملائکۀ خدا می دانند قضیه چیست، از تمام نیات و همت و ارادۀ ما و میزان خلوص و صدق ما در مطالب آنها خبر دارند ، همین دو تا ملک که می گویند یکی چپ نشسته و یکی راست. اطلاع دارند.