حب انسان به خدا شفیع او نسبت به خدا

در اینکه کارمان نقص دارد حرفی نیست ، در اینکه کارمان عیب دارد ، نمازی که می خوانیم از همان اول اذانی که گفته می شود مؤذن گرفته، می گوییم ای داد دوباره موقع ظهر شد و دوباره شب شد و حالا صبح شد، باید حالا از این رخت خواب بیدار شویم و چی می شد خدا این نماز را می گذاشت اول آفتاب! بیکار بود گذاشت موقع شب و تاریک الان ملائکه چشمشان نمی بیند ما را تماشا کنند می گذاشتی دو ساعت از آفتاب می رفت و ورزش می کردیم و سر کیف ، الان می‌گویند نماز هم یک جور ورزش است دیگر . سفر عمره بودیم دکتری آمده بود در آنجا یک مقدار که نه دو مقدار قاطی بود ، یک عده رفته بودند غار حراء‌ خودش هم رفته بود آمد، گفتیم چطور بود غار حراء؟ گفت ورزش خوبی بود! برای افرادی که تست قلبی می خواهند بکنند، تست خوبی است! رفته غار حرا، بدبخت آمده می گوید ورزش خوبی بود! حالا چی می شد یک مقدار نماز را ... بلند می شویم از رختخواب...

مرحوم آقا می فرمودند در نجف که بودم به یکی از بزرگان البته آن موقع حالشان خوب بود ولی بعد مسأله اش فرق کرد ، گفت فلانی صبح چطور بلند می‌شوی؟ گفتم ساعت را کوک می کنم ، گفت مگر سالک ساعت هم کوک می کند؟ مگر سالک ساعت کوک می‌کند؟ بلند می شویم نماز می خوانیم و نمی فهمیم اللَه اکبر و سجده اش چه شد؟ وقتی که تمام می شود بعد می گوییم خب تمام شد و حالا مقداری وقت داریم در حالی که باید بین الطلوعین بیدار بود، برویم بقیة خوابمان را بکنیم که صبح که می خواهیم سر کار برویم با نشاط برویم ، آن وقت در روز قیامت خدا می گوید نمازت کو؟ می گوییم آقا ما نماز خواندیم اگر تو نمی گفتی خوابیده بودیم ، جای گرم و نرم و رختخواب! به این خوبی خوابیده بودیم و تو گفتی بلند شو و ما بلند شدیم، از خواب خوش و چند نقطه گذشتیم و وضو گرفتیم و نماز خواندیم، دیگر چه می خواهی؟ خدا گفت نماز خواندی برای من؟ این نمازی که برای من خواندی به درت خودت می خورد ، در این نماز هزار تا غر به من نزدی در دلت؟ در این روزه ای که گرفتی به من ایراد نگرفتی و به من اعتراض نکردی؟ این کاری که انجام دادی این کار برای دیگران نبود؟ برای کارهای دیگران نبود؟ برای اینکه دیگران متوجه بشوند نبود؟ مجلس گرفتی آن مقداری که خوشحال بودی که مجلس در خانة خودت هست آیا به همان مقدار خوشحال بودی که در منزل بقیه است؟ آیا آن کاری که در خانة خودت می کردی اگر مجلس منزل دیگران بود هم همان موقع دستت را بالا می زدی و شروع می کردی کار کردن؟ آیا آن مقدار که برای منزل خودت رفتی مطالعه کردی که صحبت کنی که مردم را جذب کنی، همان مقدار اگر مجلس دیگران هم بود مایه می گذاشتی و مطالعه می کردی و کتاب می خواندی و دعوت می کردی؟ آیا اگر افراد در مجلست شرکت نمی کردند به همان مقدار اعتراض می کردی که اگر مجلس بقیه بود آقا چرا افراد شرکت نمی کنند یا نه اینها همه فرق می کرد؟ اینها همه تفاوت دارد؟ اگر قرار است مجلس من باشد چه خانة تو باشد چه خانة رفیقت باشد چه خانة غریبه باشد، چه فرق می کند؟ اگر قرار باشد مجلس، مجلس امام حسین باشد چه فرقی دارد؟