پرهیز از حالت توقع وطلبكاربودن درقبال پروردگار

تمام اینها به جای خود محفوظ ولی تمام اینها در ارتباط امام با مردم است ، خودشان در ارتباط با خدا و مقام عبودیت و راز و نیاز چه حالتی داشتند؟ آیا خود را در آنجا امام می دیدند؟ خدایا من امام هستم حواست جمع باشد متوجه باش طرفت کیست!! این جوری؟ یا نه؟ نه از امامت خبری بود نه از زعامت خبری بود نه از جنگ و شمشیر خبری بود ، نه از فتح نهروان و جمل و صفین خبری بود، ابدا! امیرالمؤمنین روز جنگ می کرد و شب دلیت می کرد. البته علی شبها هم جنگ می کرد ، در جنگ صفین. صبح تا شب کار می کرد و شب همه را دلیت می کرد و می ایستاد و می گفت اللَه اکبر! همه را پاک می کرد و می گفت اللَه اکبر! نه اینکه پاک می کرد حالا ما باید پاک کنیم او اصلا پاک بود و نیاز به دلیت کردن و پاک کردن نداشت ما باید این کار را بکنیم، نه! من اشتباه کردم ، آنها دلیت نمی کردند ما باید بکنیم ، او اصلاً پاک هست، چرا پاک است؟ چون عبد است ، ما چون خود را عبد نمی بینیم باید پاک کنیم باید آن شاستی را بزنیم و إلّا اگر برسیم به یک مرتبه ای که نبینیم آنجا دیگر شاستی اش تا آخر اتوماتیک زده است و نیازی نیست با دست بزنیم ، ولی هنوز که نرسیدیم. باید حالا زحمت بکشیم و مراقبه را داشته باشیم و حالا باید مواظب باشیم، صحبت می کنیم برای مردم، بعد از جلسه پاکش کنیم. نماز می خوانیم بعد از نماز پاکش کنیم ،روزه می گیریم موقع افطار پاکش کنیم ، خدایا من روزه نگرفتم ، خدایا ما که نماز نخواندیم ، این کار را یک مدت بکنیم ببینیم چه می شود؟ ببینیم مسأله چطور می شود؟

دوباره امروز وقت دارد می گذرد ، ان شاء‌اللَه امیدواریم که، می ترسیم ماه رمضان [تمام بشود] و ما هنوز در این فقره مانده باشیم. ان شاء اللَه امیدواریم به برکت انفاس امام سجاد علیه السلام که از طرف خود آن بزرگواران توفیق تحوّل و تبدّل نصیب ما بشود و شمّه ای از آنچه را که، قطره ای و ذره ای را هم به ما بدهند بس است، صحبت سر آن است که آن ذره را ندادند، قطره ای از آن دریای معرفت آنها به ما بچشانند تا ما بتوانیم همان قطره را بگیریم و همان روزنه را بگیریم و خود را متصل کنیم و به همان معانی و معارفی که آن بزرگان در صدد بیان و توضیح و اظهار آن مطالب بودند ان شاء‌اللَه خداوند توفیق بدهد .