اهمیت تفقه در دین و فراگیری علم حکمت و تفسیر و عرفان

ما با مرحوم آقا رفته بودیم اصفهان دیدن یک شخصی که به رحمت خدا رفته، از علمای اصفهان بود ، در ضمن صحبتهایی که ایشان می کرد از مرحوم آقای بروجردی این بود که وقتی مرحوم آقای بروجردی آمده بودند از بروجرد به قم، مرحوم آقای بروجردی آدم خیلی خوبی بود و مرد بزرگی بود و بی هوا بود تا حدودی و برای خودش حالات و حساب و کتابی داشت و کارش روی حساب بود ، من یک مطالب و نکاتی از زندگی ایشان در ذهن دارم که حکایت از این می کرد که ایشان فردی بود که روی کارهایش حساب می کرد و بی گدار به آب نمی زد و روی برنامه بود کارشان ، ایشان بعد از اینکه آمده بودند قم، سال اول یا سال دوم قصد داشتند زیارت امام رضا علیه السلام مشرف شوند ، امان از این دور و بری ها! بلای دین و دنیای انسان هستند ، بعضی از این دور و بری‌ها به مرحوم آقای بروجردی پیشنهاد دادند که آقا امسال مشرف نشوید ، ایشان فرمودند چرا مشرف نشوم؟ گفتند چون موقعیت شما در ایران هنوز جا نیفتاده و شخصیت شما پا نگرفته وصیت شهرت شما فرا گیر نشده است و شما که بخواهید مشهد بروید در شهرها باید از مرجع استقبال کنند و مردم بیایند بیرون تا دو فرسخی آن شهر، شاهرود و سبزوار و مشهد و اینها، الان وضعیت شما وضعیتی نیست که برای مردم شخصیت شما جا افتاده باشد و آنطور که باید و شاید احتمال دارد از شما استقبال نشود لذا چند سالی شما زیارت را کنار بگذارید، ایشان هم خوب جواب دادند ، گفتند بنده زیارت امام رضا را به خاطر شخصیت خودم کنار بگذارم؟ ببینید! میزان فهم ما همین قدر است، چون شخصیت ما جا نیفتاده امام رضا بی امام رضا! برود کنار! هر وقت شخصیت پیدا کردیم ماشاء اللَه! بزرگ شدیم عالَم گیر شدیم هر شهری که رفتیم دو میلیون آمدند جلو حتی شیر خواره ها را آوردند بیرون و اغنام و احشام و دیگر چیزی نماند با این وضع برویم سرغ امام رضا ، با این وضع برویم به زیارت امام رضا! آن وقت این زیارت ، زیارت است، زیارتی که ملائکه می آیند و با سلام و صلوات، این یک جور معرفت.