اهمیت تفقه در دین و فراگیری علم حکمت و تفسیر و عرفان

یک معرفت دیگر من در چند سال پیش مشرّف شده بودم حرم امام رضا دیدم یک نفر که فرد معروفی است از آقایان دارد می آید و عده ای دورش را گرفته بودند و با یک طرزی دارد وارد حرم می شود، صحنه ای که من در آنجا دیدم خیلی متأثر شدم ، افراد پشت به حضرت از این عکس می گرفتند نمی دانم چطور این را آورده بودند با اینکه این وسایل ظاهرا ممنوع است! شروع کردند به عکس گرفتن و بعد ایشان رفت در کنار حرم امام رضا و نشست آن گوشه و افراد دور ایشان و پشت به امام رضا! من رفتم به یکی از این افراد گفتم که این قسم نشستن در اینجا اهانت به امام رضاست و بلند شوند بروند یک جای دیگر بنشینند، که به گوشش رساندند. این یک معرفت است. یک معرفت ، معرفت ولیّ خدا هر وقت وارد حرم می شد، اولا بین الطلوعین می رفت و می گفت تنها می روم و وقتی که وارد می شد، در زمان سابق، مرحوم آقای حداد هفت دو دور ضریح حضرت طواف می کرد و می رفت می نشست در گوشه ای دو ساعت . آن هم یک جور معرفت امام است و معرفت که اصلا من نمی توانم اسرار و مطالبی را که در آن زمان ها بوده بتوانم بگویم و شمّه ای را خدمت رفقا عرض کردم و مقداری که رفقا می‌دانند، معرفتی که مرحوم آقا نسبت به امام رضا و قضیه اش را هم در کتاب هم خود ایشان نوشتند و رفقا مطالعه کردند و ظاهرا در جلد دوم هم مثل اینکه بنده آوردم، آن هم یک قسم معرفت به امام علیه السلام است . حالا کدامش بهتر است؟ یعنی اگر قرار باشد که ما دو جور زیارت امام رضا برویم کدامش را برویم؟ اگر قرار باشد که ما دو جور امام را بشناسیم کدام یک از دو معرفت به داد ما می رسد؟ کدام یک از این دو معرفت به درد ما می خورد؟ جواب واضح است، مشخص است مسأله، این معرفت ، معرفتی است که به درد دنیا می خورد، آن معرفت معرفتی است که به درد عقبی می خورد، هم دنیا و هم عقبی ، عقبی در همین دنیاست.