لزوم به حساب نیاوردن اعمال نیک در قبال خداوند متعال

آدم وقتی در یک مجلس شرکت می کند دور تا دور این مسجد همه پارچه و فلان و ... اصناف فلان درگذشت مادر خانم عمۀ خالۀ پسر عموی نوۀ افراسیاب را به فلان آقا تسلیت می گوییم ، اصناف فلان تسلیت گفتند و آن یکی تبریک گفتند ، تمام مجالس ما شده است تئاتر و پلاکارد و پارچه و آنهایی که می نشینند به جای اینکه قرآن بخوانند و طلب رحمت و مغفرت کنند باید چشمشان را بگردانند یکی یکی اینها را بخوانند اصناف میخ فروشان و قصابان و دوغ فروشها و ... تسلیت گفتند ، این مسخره بازی ها چیست؟ چرا؟ چون تمام اینها در کثرات هستند، خب مردتیکه بلند شو بیا مثل آدم حمد و سوره بخوان و گمشو و دیگر این بازی ها را ندارد ، پلاکارد و... ندارد! یک حمدی بخوان یک چیزی به آن مردة‌ بدبخت برسد، همه‌اش در این کثرات گرفتاریم، همه دراین بیا و برو ها ، نه دیگر مجالسمان روح دارد و نه نور دارد و نه مجالسمان دیگر تقوا دارد! یکی رفته آن میکروفن را دستش گرفته و هر که وارد می شود برای سلامتی آقای فلان صلوات، استاد فلان بفرمایند چند خط شعر بخوانند و آن آقا ما را بهره‌مند کردند، لطف کردند! چی شد؟ واقعاً چی شد؟ تمام مجالس ما تبدیل به این حرفها و کثرات شده است.

آن چیزی که از میان همۀ اینها ، انفاق می کنیم [کسی] نفهمد و نماز می گیریم نفهمیم و روزه می گیری تظاهر نکن حج انجام می دهی در تظاهر نباشد ، حج یعنی اصلا اختفاء، خمس می دهی نباید اعلام کنی ، زکات می دهی یواشکی بده، در تمام این مسائل ما می بینیم جنبۀ اخفا است ولی رسول خدا می فرماید به کسی که محبت داری برو به او بگو، این برای چیست؟ کسی را که شما دوست داری و رفیقت را دوست داری و نسبت به او علاقه داری بگو من شما را دوست دارم دلم برایت تنگ می شود ، خدا محبت شما را در دل من انداخته، چرا؟ چون او که نمی داند، علم غیب که ندارد. همین محبت را که شما ابراز می کنی او هم متقابلا یک چنین حالی نسبت به انسان پیدا خواهد کرد، وقتی طرفینی شد مسأله، بین قلوب الفت برقرار می شود. تنها چیزی که در عالم کثرت، جنبۀ کثرتی ندارد و بزرگان از آن یاد کردند مسألۀ محبت است، دیگر مسأله من خیال می کنم مطلب باید دیگر اگر توفیق پیدا کنیم مطلب را برای سال بعد موکول کنیم که چطور در مسألۀ محبت کثرت ندارد ولی یک روایت را خدمت رفقا عرض کنم تا قدر این محبت را بدانند و بدانند که چرا امام سجاد علیه السلام از صفاتی که ممکن است در انسان طلوع کند دست روی محبت گذاشته است.