استدراج و بسته شدن روزنه های قلب

مردم این هستند آقا! مردم همین هستند مردم نسبت به حقایق خیلی سست‌تر هستند تا نسبت به امور ظاهری، نسبت به پذیرش مطالب عالیه و راقیه و نورانی، خیلی دارای قلت هستند تا نسبت به آن چه که دارای های و هوی و سر و صدا و امثال ذلک است آن‌چه که دارای های و هوی است آن‌ها را متمایل می‌کند نه آن واقعیتی که در پس پرده است. آن شخصی که تا دیروز در این خیابان راه می‌رفت کسی نگاهش نمی‌کرد فرض کنید که حرف‌هایش و صحبت‌هایش برایش دو ریال ارزش قائل نبود حالا که یک موقعیتی پیدا می‌کند جمعیتی که می‌آیند پای صحبت او، فرض کنید که یکدفعه می‌شوند دو میلیارد سه میلیارد! هان؟ بعضی از این رؤسای جمهوری که تشکیل می‌شوند این رؤسای جمهوری که در خارج و این طرف و آن طرف هستند خیال نکنید که همه مسائل علمی و ملاکات و این حرف‌ها! نه بعضی از این‌ها هم دارای چیزهای چیز بودند مثلا فرض کنید که کارهای مستهجن و هنرپیشگی و امثال ذلک و این‌ها بودند دیگر، همچنین خیلی .... خب یکی که فرض کنید می‌آید رئیس جمهور می‌شود می‌خواهد بر کشوری که پهناور است، دارای قدرت است قدرت علمی قدرت غیر علمی، ظاهری، این مسائل هست خب اینی که قبل از این‌که بیاید [رئیس جمهور] بشود کسی نگاهش نمی‌کرد فقط در بازی‌ها و این‌ها او را می‌دیدند همین که این می‌آید می‌گویند شده رئیس جمهور، یکدفعه همه‌ی چشم‌ها برمی‌گردد یک صحبتی که می‌خواهد بکند همه گوش می‌دهند که چه می‌خواهد بگوید؟ چه کلمات گوهرباری می‌خواهد از زبان او جاری بشود؟ بابا این‌که همان است دیروز بازی می‌کرد هنرپیشه بود، در فیلم‌ها بازی می‌کرد، مگر نبودند از رئیس جمهوری‌های آمریکا و خارج مگر نبودند؟ اصلا بعضی از ایشان قبلًا هنرپیشه بودند دیگر، بازیگر بودند. رئیس جمهورها معمولا این طوری هستند دیگر!

حالا که آمده، این می‌شود چه؟ وقتی یک نطقی که می‌کند همه‌ی دنیا این نطق را گوش می‌دهند وقتی که صحبت می‌کند، وای از آن موقعی که حالا بخواهد بیاید مطالب اخلاقی بگوید، دیگر مطالب علمی و این‌ها .... اصلا این‌ها اخلاق هم سرشان می‌شود یا نه؟ مطالب اخلاقی بیاید بگوید مطالب علمی بیاید بگوید مطالب اجتماعی بیاید بگوید، بله؟ البته این‌ها معمولا یک کاغذی می‌گذارند جلویشان‌ که خیلی خرابکاری نکنند، چون حرف که بلد نیستند بزنند. ولی این چیست قضیه که وقتی این یک سمتی پیدا می‌کند دیدگاه‌ها نسبت به او عوض می‌شود آن مال چیست؟ به خاطر این است که دیدگاه مخاطبین، دیدگاه ناقص و معیب است نه دیدگاه سالم و الا خب حالا این‌که تا دیروز آدم جواب سلامش را نمی‌داد حالا شده رئیس جمهور، حالا که می‌خواهد صحبت کند آدم باید نگاه کند؟ می‌گوید برو بابا این‌که همان است! جبرئیل که از امروز به او نازل نشده، نه! یک مقامی به او دادند و بعد هم مقام را از او می‌گیرند دو روزی هست بعد هم می‌گیرند. دیدگاه ما نسبت به مسائل دیدگاه نورانی نیست دیدگاه حقیقی نیست در تفکرات نسبت به قضایا و مسائل، تفکرات ما تفکرات مستقیم نیست مستقیم نیست. اگر تفکر تفکر مستقیم باشد انسان اولا به آن جهات استقامت فرد نگاه می‌کند قبل از این‌که به جهات اعتباری و مجازی و پفکی شخص بخواهد نگاه کند. پفک!