احساس نیاز در سالک به هنگام عبادت ودعا
14امشب من دارم برای رفقا صحبت میکنم معلوم است تا فردا زنده هستیم یا نه؟ هیچ معلوم نیست فردا ما سر به خاک میگذاریم یکی از رفقا میآید اینجا به جای بنده مینشیند دعای ابوحمزه را ادامه میدهد، ببینید فرقی میکند یا نه؟ امتحان کنید امتحان کنیم ببینیم، من از حالا میگویم هیچ فرقی نمیکند هیچ تفاوتی نمیکند اگر خدا بخواهد عنایت داشته باشد آن موقع هم دارد، نخواهد الان هم ندارد همین الان هم که با شما صحبت میکنیم ندارد. بهتر و شیواتر و قشنگتر و با وقت کمتر سر یک ساعت هم تمام کند انشاءاللَه، نه مثل ما یک ساعت و چهل دقیقه و یک ساعت و نیم صحبت کند! بله یک پنج دقیقه دیگر مانده ظاهرا، دیگر قرار گذاشتیم که از یک ساعت تجاوز نکند با بیان شیواتر با حقایق عالیتر با کلمات واضحتر با قلوب پاکتر و با نفوس مطهرتر و نورانیتر میآید و این مطالب را ادامه میدهد و این مسیر ادامه پیدا میکند آن کسانی که باید جذب بشوند میشوند آن کسانی که نباید، جذب نخواهند شد. پیغمبر هم بیاید اینجا جذب نخواهند شد، این است مسئله. این مقام مقام غیرت خدا است. خب حالا رفقا فهمیدند؟ وضعیت خودمان را ارزیابی کردیم که ما در چه وضعیتی هستیم؟ هیچ فرق نمیکند هیچ تفاوتی ندارد.
ما مثل آن بزرگانی که آنها میگویند بین زمان غیبت و زمان ظهور تفاوت است ما مثل آنها که نیستیم، ما که آن مطالب را قبول نداریم. در زمان حضور، آنها میگویند که افراد مانند این است که در خانه واردند و مورد پذیرایی صاحبخانه واقع میشوند ولی در زمان غیبت، در بسته است پشت در مینشینند و مورد پذیرایی صاحبخانه خب دیگر نیستند، بعضی از بزرگان این را گفتند، بنده در کتابها دیدم، چه بزرگانی؟ کسانی که دارای مکاشفات بودند امور خارق عادت بودند مورد توجه مردم بودند مطالبی از آنها نقل میشد افراد به آنها مراجعه میکردند و از آنها استشفا مینمودند، اینها یک همچنین مطالبی گفتند ولی این مطالب مطالبی است که در مکتب مرحوم آقا و مرحوم آقای حداد پنبهی آن زده شده است فاتحهی آن را خواندند و قاب و قدح مجلس ترحیمش را هم قرار دادند و خرما و قهوهی آن را هم پخش کردند چرا؟ چون آن معرفتی که در این مکتب نسبت به امام علیه السلام هست آن معرفت غیبت و ظهور نمیشناسد.

