اهمیت شناخت صحیح امور به دور از اوهام و تخیلات

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ‌

ادعوک یا سیدى بلسان قد أخرسه ذنبه رب اناجیک بقلب قد اوبقه جرمه.

ای مولای من، تو را با زبانی می‌خوانم که به واسطه‌ی گناهانی که آن زبان مرتکب شده قدرت بر تکلم ندارد و با قلبی با تو مناجات می‌کنم که قادر بر مناجات با تو نیست، به واسطه‌ی جرم و جنایتی که این قلب بر خود روا داشته و خود را از حیز انتفاع انداخته و دیگر حیاتی ندارد تا این‌که بخواهد مناجات کند، بخواهد با تو درددل کند بخواهد با تو به راز و نیاز برخیزد.

در شب گذشته خدمت رفقا عرض کردیم که تمام افعال و خود ذات موجودات در عالم وجود بر اساس آن حقیقت ربطیه‌ای که دارند فقط خدا را نشان می‌دهند و ذات باری تعالی و اسماء و صفات او را نمایان می‌کنند نه چیز زاید و شی‌ء دیگر، بر اساس آن مسئله که آن جنبه ربط و جنبه تعلق اشیاء به اصل وجود است. این دستی که الان دارد کار انجام می‌دهد وقتی که انسان نگاه کند این دست الان دارد قدرت خدا را نشان می‌دهد. چطور این‌که فرض کنید که اگر یک شخصی دستش را حرکت بدهد، به شما نگاه کند، مطلبی را می‌گویید گوش می‌کند، از این شنیدن از این توجه از این حرکت، ما پی می‌بریم به یک مسئله‌ی دیگری، ما پی می‌بریم بر این‌که این شخص که الان دارد دستش را حرکت می‌دهد زنده است چون آدم مرده حرکت نمی‌کند و وقتی می‌بینیم دستش را دارد به یک سمتی حرکت [می‌دهد که‌] لیوان آب را بردارد می‌گوییم نیتی دارد اراده‌ای دارد، ما که نیت و اراده‌ی او را نخواندیم، نیت و اراده‌ی او در نفس او تحقق پیدا کرده ولی این‌که شما این مسئله را می‌فهمید به واسطه‌ی این حرکت [است‌] پس این حرکت خودش مبین است و خودش موصّف است و خودش مظهر است و خودش موضح است توضیح می‌دهد آن نیت محرک را، آن شخص را، توضیح می‌دهد آن اراده‌ای که فرد نسبت به یک عمل می‌خواهد انجام بدهد.