بازنگه داشتن قلب در مواجهه با حق رمز و سرّ سلوک

غیرمومنین آن‌ها نه! آن‌ها دارای یک خلطهایی هستند از نور و از حیثیت نقصان که امر وجودی آن‌ها را در همان مرتبه تشکیل می‌دهد آن‌ها که به مقام فنا رسیدند و در ولایت امام علیه السلام مندک و ذوب شده‌اند آن‌ها حسابشان فرق می‌کند. پس امام علیه السلام امام است برای این‌که ما را به همان نقطه و به همان وضعیتی که خودش هست برساند و در روایات هم نسبت به این مسئله تصریحاتی است. روایات در این مسئله زیاد داریم.

حالا امام علیه السلام در این‌جا می‌فرمایند ادعوک یا ربّ راهبا راغبا خدایا وقتی که من دارم به سمت تو می‌آیم دو جهت و دو حیثیت در من است یک حیثیت حیثیت رهبت و یک حیثیت حیثیت رغبت، دو جهت در من هست یکی نگرانی هست و یکی شوق و تمایل است. نگرانی، نگرانم از وضع خودم نگرانم، از موقعیت خودم نگرانم از آن مدرکاتی که پیدا کردم و به واسطه‌ی آن مدرکاتم، برداشتم نسبت به تو عوض شده است و احساسم نسبت به تو تغییر پیدا کرده است، آن مدرکات مرا در نگرانی قرار داده است آن مدرکات مرا در یک نوع تشویش قرار داده در یک نوع اضطراب قرار داده. رهبة یعنی نگرانی. نمی‌دانم با این وضعیتی که دارم مورد پذیرش تو هستم یا نیستم؟ ملائکه عمل مرا قبول می‌کنند یا نمی‌کنند؟ واقعا نمی‌دانم. یک نگاهی الان ما به خودمان بیاندازیم همین رفقا که الان در این‌جا نشستیم یک نگاه بیاندازیم، ببینیم واقعا یک همچنین مطلبی در ما نیست اگر الان قرار باشد که یک دستگاهی بیاید و اعمال ما را در سنجش و در میزان بیاورد و خلوص و غش او را متمایز کند و افکار و نفس ما را به ظهور دربیاورد یک مرتبه ترس ما را برنمی‌دارد؟ رنگمان نمی‌پرد؟ راجع به آمدن این‌جا، راجع به کارهایی که انجام می‌دهیم نمازی که می‌خوانیم کار خیری که انجام می‌دهیم انفاقی که می‌کنیم دستگیری که می‌کنیم خدمتی که می‌کنیم، راجع به این‌ها، یک مرتبه یک دستگاهی بیاید، فرض کنید حالا دستگاهی نیاد ولی خدایی بیاید یک کسی که یک مقداری اخباری دارد از نفوس و این‌ها، بیاید، یکی‌ یکی نفر اول، بیا جلو بنشین این‌جا! نه نه آقا! تو را بخدا ما یکی را چیز نکن. نفر دوم ....، کی می‌آید این‌جا؟ همه می‌نشینیم سرهایمان را می‌اندازیم پایین، این می‌شود رهبة، این معنای رهبه است.