علت نگرانی امام سجاد علیه السلام ازخواندن خداوند متعال

راستی دیروز دیدم داشت به فلان فقیر کمک می‌کرد داشت مثلا رفع حاجت کسی را می‌کرد قضای حاجت کسی را فرض کنید که داشت انجام می‌داد یا مثلا به فلان کار خیر اقدام کرده بود. چرا ما جای این دو مطلب را عوض نمی‌کنیم؟

تا می‌رسیم به رفیق، بَه بَه خبر داری؟ بَه بَه که فلانی ....! این چه [هست؟] این معلوم می‌شود ما مریض هستیم نه آن‌که او کار خلاف کرده. کار خلاف کردن که یک امر عادی است عادی است. مثل این‌که چند شب پیش عرض کردم اشتباه یک امر طبیعی است بشر اشتباه می‌کند، نباید بکند؟ ما امام زمان هستیم؟ نیستیم.

آن کسی که نباید اشتباه بکند در دنیا فقط او است و همین و بس، هر کسی می‌گوید من اشتباه نمی‌کنم غلط کرده! فقط یک نفر آن هم امام زمان، او اشتباه نمی‌کند و عصمت مطلقه دارد در تمام مراتب وجود و آثار وجود، نه فقط در مرتبه‌ی ظاهر یعنی امام علیه السلام در مرتبه‌ی ظاهر عصمت دارد در مرتبه‌ی مثال عصمت دارد. فکر خلاف حتی از امام زمان رد نمی‌شود چه برسد حتی به عمل ظاهر و فعل ظاهر. در ملکوتش عصمت دارد در قلبش عصمت دارد در سرّش عصمت دارد در ضمیرش، در ربطش با خدای متعال، غیر از خدا نیست در آن‌جا هم عصمت دارد آن عصمت عصمت اصل است.

إِنَّما يرِيدُ اللَه لِيذْهِبَ عَنْكمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيتِ وَ يطَهِّرَكمْ تَطْهِيراً الأحزاب، ٣٣ نه به این عمل ظاهر است، خدا خواسته که شما از دیوار مردم بالا نروید! خدا خواسته شما شرب خمر نکنید! خدا خواسته دزدی نکنید! زنا نکنید! این که چیزی نیست. نه! وَ يطَهِّرَكمْ تَطْهِيراً، به آن عصمت در سرّ برمی‌گردد یعنی در سرّ شما و آن موقعیت ربطیه‌ی شما با پروردگار، در آن‌جا شائبه‌ی انانیت و استقلال در شما نیست، در آن‌جا عصمت است او را خدا خواسته است ائمه آن عصمت را دارند.