حقیقت فطرت

پارسال چند شب بود؟ پنج شش شب بود، البته امسال هم قرار بود بشود ولی یکدفعه دیگر تبدل شد و بدا حاصل شد خداوند می‌خواست که ما از خدمت رفقا بیشتر بهرهمند باشیم علی کل حال در این مسئله فکر کنیم ببینیم فکرمان به کجا می‌رسد؟ چگونه این مطلب را توجیه کنیم؟ و چگونه برای خودمان این مسئله را حل کنیم؟ که اگر این قضیه برای ما حل شد ما به مطلب رسیده‌ایم. به رمز مطلب و به سر مطلب که مقام عبودیت است به همان مقام در ائمه به نحو اوفی و اکمل وجود دارد ما رسیده‌ایم امام سجاد علیه‌السّلام امام صادق علیه‌السّلام أمیرالمؤمنین سیدالشهداء این ائمه این دعاهایشان این گریه هایشان: الهی انا الفقیر و انت الغنی و هل یرحم الفقیر الا الغنی خدایا من فقیرم تو غنی هستی در این مناجات أمیرالمؤمنین در شبهای آینده مگر نمی‌خوانیم که در مسجد کوفه حضرت زار زار گریه می‌کرد آیا حضرت داشت برای بقیه اینها را می‌گفت؟ یا خودش داشت با خدا مناجات می‌کرد؟ با خدا اگر امام علیه‌السّلام حقیقت مطلب را نگوید پس با که بگوید؟ مگر با خدا می‌شود مجاز صحبت کرد؟ مگر می‌شود من با خدا مجاز صحبت کنم؟ خدا می‌گوید دست شما درد نکند با ما هم بله ... مجاز و استعاره و کنایه و از این چیزها یا نه با خدا وقتی که می‌خواهی حرف بزنی مجاز و کنایه ندارد خدایا صاف من اینم، من دیروز گناه کردم، کارحرام، کاری که برخلاف رضای تو بود و موجب غضب تو بود و تو نهی کردی من انجام دادم، این جوری باید با خدا صحبت کرد این طور و این نحوه صحبتی که‌ أمیرالمؤمنین می‌کند این نحوه صحبتی که سیدالشهدا دارد این نحوه صحبتی که امام سجاد علیه‌السّلام با خدا دارد اگر در تمام دنیا نگاه بکنی برخلاف کسانی که می‌گویند امام اینها را برای ما می‌گفت انا الذی ... مگر می‌شود امام در صحیفه سجادیه بفرماید من آن کسی هستم که برای رسیدن به معاصی کبیره رشوه پرداختم؟ کی؟ چه زمانی؟ چه وقتی؟ در کدام موقعیت؟ این امام سجادی که سن طفولیتش با بچه‌ها بازی نمی‌کرد و به یک کناری می‌ایستاد وبه آنها نگاه می‌کرد و از آن اول آثار امامت در امام سجاد پیدا بود آن وقت امام چطور این حرف را می‌زند؟ قضیه چیست؟ انشاءاللَه وعده تا فردا شب تا ببینیم باز فردا شب همین قضیه پیش می‌آید یا به وعده‌مان عمل می‌کنیم، دست خدا است من که امشب آمدم می‌خواستم به این قضیه بپردازم حرفهای دیگر که پیش آمد و من تقصیری ندارم به این چیزها کاری ندارم علی‌کل‌حال شبهای ماه رمضان است منظور این است که بیاییم و بنشینیم و این حرفها را بزنیم و امیدواریم که عند ذکر صالحین تنزل الرحمه این رحمتی که به واسطه ذکر صالحین می‌آید گوشه ای از آن شامل حال ما بشود انشاءاللَه.¹