نیت ، ملاک ثواب و عقاب اعمال

خلاصه علی کل حال این صورت در روز قیامت ظاهر می‌شود (فَکشَفنَا عَنک غِطائِک) خوب حالا که (ما کشَفَنا عَنک غِطائِک) کردیم‌ (فَبَصَرُك الْيوْمَ حَدِيدٌ)¹ حالا چشمت دیگر با آن چشم دنیا فرق می‌کند (بَصُرَک یومَ حَدِیدٌ) یعنی نگاهت دیگر تیز و عمیق خواهد بود حدید یعنی تیز، آن چیزی که می‌رود و به عمق می‌خورد حدید می‌گوید از حدت می‌آید یعنی ظاهر را می‌شکافد و به مغز می‌رسد آن حدید است (فبصرک الیوم حدید) یعنی نگاهت دیگر نگاه موشکافانه است نگاهت دیگر نگاهت عمیق است، دیگر نگاهت به کارهایی که کردی نیست نگاهت به صورت ملکوتی و برزخی کارهاست که کردی، نه به کارهایی که انجام دادی، دیگر نگاهت به این که زبانت چه گفت نیست، نگاهت به این است که زبانت در چه حالی گفت، نگاهت به این که با پایت چه کردی نیست، نگاهت به این است که با پای تو در چه موقعیتی این عمل انجام گرفت، با این دست در چه موقعیتی این عمل انجام گرفت و علی هذا.

بنابراین در روز قیامت که انسان در پیشگاه عدل الهی حاضر می‌شود این آیه فقط شامل کارهای فیزیکی که در این دنیا کرده دیگر نخواهد بود. شامل چیست؟ شامل کارهایی است که چه فیزیکی انجام داده و آن جنبه معنوی و مثالی از دیدگاه او غفلت شده، پنهان شده مخفی شده هم آنها را، یعنی آن جنبه مثالی را، چون عرض کردیم در روز قیامت بر خلاف آن چه که گفته می‌شود خود آن عملی که در دنیا انجام شده در جلوی چشم انسان نمی‌آوردند، آن یک عملی است مثل همه عملها، مهّم نیست آبی که من می‌خورم چه من بخورم چه کسی دیگر بخورد فرق نمی‌کند، امّا این آبی که کس دیگر می‌خواهد بخورد، بچّه‌ای که می‌خواهد بخورد من از جلویش بر می‌دارم می‌خورم این را بر می‌دارند روز قیامت به حساب می‌آورند، و الّا این آب را از این جا آوردند و خوردن یک عمل عادی است، این نشان دادن ندارد، خدا می‌گوید تو از جلوی این برداشتی، برداشتم که برداشتم. تشنه‌ام بود آوردم خوردم به خود آب خوردن خدا ایراد نمی‌گیرد، ایراد چیست؟ ایراد این است که به یک بچّه مظلوم در این جا ظلم شد، این ایراد دارد! نه آب خوردن این ظلمی که به این صورت درآمده و این ظلم در نفس این ثبت شده، حک شده بعد از این که این آب را می‌خورد بلند شود نماز بخواند، حضور قلب ندارد به خاطر همین است!