بررسی وقائع روز عاشورا در دو جنبۀ خیر و شر

خدارحمت کند، بالاخره اینها بودند که لطف خدا شامل حال همه افراد و دوستان شده بود به واسطه دستگیری آنها و به واسطه راهنمایی راه مستقیم پیدا شد.

علی کل حال‌ وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كنَّا لِنَهْتَدِي لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَه لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ وَ نُودُوا أَنْ تِلْكمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما كنْتُمْ تَعْمَلُونَ‌¹ این آیه را باید زیاد بخوانیم و شکر خدا را باید به جا بیاوریم، که نعمت دستگیری و هدایت پروردگار در این موارد برای انسان آشکار می‌شود، نه در مواردی که قضایا عادی باشد، مسائل عادی باشد، همه جا عادی باشد، همه جا مطلبی نباشد، مسئله‌ای نباشد، خوب، هیچی نیست، قضیه‌ای نیست، آن عنایت اولیاء و آن نَفَس اولیاء و صلحای الهی، آن نفس، در موارد شبهه انگیز و موارد فتنه انگیز است که به داد انسان می‌رسد، و انسان را از ورود در مهالک حفظ می‌کند، و نگه می‌دارد، آدم بی‌خود هر جایی نرود، آدم با هر صدایی حرکت نکند آدم با هر ندایی به این طرف و آن طرف نرود، سر جایش باشد به کار خودش برسد. به زندگی خودش برسد راه و روش و برنامه‌اش برسد، و بداند که این عالم را تدبیری است، و آن تدبیر را مدبری است.

علی کل حال در این فقره امام سجاد علیه‌السّلام می‌فرماید که: خدایا وقتی که نگاه به گناهانم بکنم فزع مرا می‌گیرد، جوابی که برای این قضیه ما از شما خواستیم آن جواب را پیدا کردید؟! وقتی که ما گفتیم این داستان سیدالشهدا علیه‌السّلام این داستان خیر است یا شر است خب به ظاهر، داستان شر است دیگر، ولی گفتیم نه، حالا شاید ما در آن خیر پیدا کنیم، اگر امام حسین علیه‌السّلام به این مسائل مبتلا نمی‌شد، آیا به شفاعت کبری می‌رسید یا نه؟!

نمی‌رسید پس این قضیه کربلا خیلی خوب است دیگر، نمی‌شود شر باشد، چون وقتی شر باشد، خوب هیچی دیگر، امام حسین علیه‌السّلام هم نباید، بیاید دیگر. مگر می‌شود از شر خیری نصیب کسی بشود، می‌شود یک چیزی که فرض کنید که، تلخ است. مر است، یک مایعی مر است و تلخ است، من این را بدهم به شما و شما بخوری و یکدفعه تبدیل بشود به شیرینی، این که عوضی است این که نمی‌شود تلخ، تلخ است. شما بخورید احساس تلخی می‌کنید، شما هم احساس تلخی می‌کنید، هر که بخورد برایش تلخ است، شور، شور است، ترش، ترش است، هر طعمی برایش مگر این که، یک نفر مریض باشد ذائقه او دچار اشکال باشد والّا هر فردی یک چیز تلخ بخواهد بخورد، این برایش تلخ می‌شود، نمی‌شود از تلخی شیرینی برخیزد، آن چیز که دارای خاصیت ذاتیه است آن خاصیت ذاتی او تغییر پیدا نخواهد کرد.