دستگیری امام علیه السلام براساس میزان همت و طلب افراد

سه برای تشخیص بین این دو، انسان باید نفساً باید قدرت داشته باشد، بتواند تشخیص بدهد، والّا از نظر ظاهر آن چنان مطلب شبیه و آن چنان مطلب دقیق است که مو نمی‌زند، مو نمی‌زند، حتی یکیش هم قشنگتر و بهتر، و قشنگ، این کتفش هم دقیق به سمت کعبه، آن به اصطلاح نشانه بگیرد، آن ذوزنقه، آن گونیا کند، همچنین دقیق برگردد که هیچ شکی در آن نباشد، از این آقایانی که می‌گویند باید کتف چپ دقیق به سمت سنگهای کعبه باشد، یک ذره برود آن طرف باطل است، باطل است، آقا اصلًا طوافت باطل است!! این جوری می‌گویند آقا ما که هر دفعه طواف انجام دادیم چرخیدیم به این ور به آن ور، به بالا، خدا خودش قبول کند ما که طوافمان را این جوری بود، انشاءاللَه خدا قبول می‌کند، دیگر بندگان است که قبول نمی‌کند.

چهار آنی که چهار، آخری این بود که من آن جا به آقابزرگتان گفتم که شما قدرت بر تشخیص ندارید و این کار من اشتباه بوده نمی‌بایستی من در جلوی شماها و مادربزرگتان و اینها که به اصطلاح نشسته بودیم این طور صریح، بیایم و عیب یک نفر را بیایم این طور مطرح کنم. و ایشان دیشب با چند جمله به چهار مسئله‌ای که در آن جا بود قشنگ یک، دو، سه، چهار، ایشان اشاره کردند و بعد فرمودند این روش اولیای خدا است که چگونه مطالب را به طور دقیق و ظریف و خیلی لطیف و شیرین مطالب را برای انسان بیان می‌کنند. خوب دیگر بله ساعت از وقت گذشته و اگر یک چند دقیقه حرف بزنیم خیال می‌کنم دیگر، دو ساعت تکمیل بشود، انشاءاللَه که تتمه مسائل برای بعد، من هم امشب راستش حال برای اینکه به آن اصل قضیه بپردازم نداشتم بیایم خودم را لو بدهم، از خدا که پنهان نیست، بیایم با رفقا هم رو راست باشیم، یک‌خورده گفتیم حالا برویم تو آن قضیه نپردازیم و حول و حوش خارج از آن مطلب نیست. ولی آن یک خورده انرژی می‌برد دیدم حالش را ندارم. و خوب یک چیزهای دیگر، منظور این است که یک‌خورده بنشینیم و لحظاتی را با ذکر صالحین طی کنیم، که عند ذکر الصالحین تنزل الرحمه انشاءاللَه امیدواریم که خداوند خیر و برکاتش را در این ماه برای ما بیاورد در این چند روز آخری که واقعاً تمام شد، دو سوم این ماه مبارک گذشت و ما همچنان دست خالی، انشاءاللَه که به برکت انفاس قدسیه، ذوات مقدّسه معصومین و اولیاء خدا، صلحا، ابرار، خداوند لطف و عنایتی هم به ما بکند و این مطلب را هم ما به خدا می‌گوییم‌ها این مطلب را می‌گوییم. گرچه اهلش نیستیم ولی اینها را دوست داریم، ما خودمان از آنها نیستیم‌ (احب الصالحین و لست منهم و اعد اللَه ان یرزقنى صلاحهم) ما این طرف هستیم، اینها را دوست داریم حرف اینها را دوست داریم بزنیم، خوب واقعاً این طور است، مگر این طور نیست، غیر از این است، در صحبتهایمان آیا می‌خواهیم حرفهای بقیه، بیخود، چیزهای بیخود یا اینکه نه، ای دلمان می‌خواهد اگر شخصی داستانی جایی خوانده، حکایتی خوانده مطلب آموزنده‌ای از بزرگی از شخص مقرّبی، از شخص مهذّبی از ولیی از عارفی از امام و معصومی، مسئله‌ای، چیزی هست، دنبال آنها ظاهراً که الحمدلله خداوند توفیق شامل حال همه شده و این مطلب خوب هست که ما اگرچه از صالحین نیستیم ولکن خوب صالحین را دوست داریم، انشاءاللَه امیدواریم که بقیش با کرم آنها، نه این هم با کرم آنها بوده، این هم با کرم آنها بوده، به جای آنها خدا می‌توانست محبّت کسان دیگر را در دل ما بیاندازد، مگر الان نیست، یک نگاه به دور و بر خودتان بکنید، ببینید مردم، دیگران در چه حال و هوایی هستند چه مسائلی در سرشان دارد دور می‌زند، حرفهایشان چه چیزهایی است، رفت و آمدهاشان، خانه این طرف، و آن طرف، حتّی آدمهای نماز خوان، من نمی‌گویم خدای نکرده افرادی که ملتزم نیستند نمازخوانها در چه مسائلی هستند، در چه حرفهایی هستند در چه مطالبی هستند، همه‌اش قضایا و خبرهای این و آن و فلان و چی‌ الان که وقتی که نگاه به خودمان می‌کنیم می‌بینیم نه، نه اینکه ما، عرضه برای وارد شدن در آن مجالها را نداریم، نه داریم، خیلی بالاتر از آنها هم داریم، نیازی دیگر نمی‌بینیم، نیازی برای خودمان نمی‌بینیم، ضرورتی برای خودمان احساس نمی‌کنیم، تکلیفی برای خود احساس نمی‌کنیم، در این روزگار وانفساه و بل بَشو، می‌رویم بابا سرمان به کار خودمان و سرمان پایین و در همین محدوده‌ای که تکلیف داریم، در همین محدوده حرکت می‌کنیم. انشاءاللَه خداوند نظر لطف اولیاءش را از ما دریغ نکند و ما را پیوسته تابع آن سلوک و آن طریق انشاءاللَه قرار بدهد.