تبیین مسیر حق توسط اولیاء الهی بهعنوان بزرگترین لطف خداوند در آخرالزمان
12یعنی این عملی که این چشم ظاهر میبیند امام علیهالسّلام بگوید بنده امشب نماز مغرب و عشا را نخواندم، ای خداوند، امروز روزه را نگرفتم، من امروز روزه را افطار کردم خوردم، اینها همه دروغ است، شما نماز خواندید شما امروز روزه گرفتید، شما از صبح تا شب امساک کردید، پس چرا میگویید من نکردم؟! این میشود دروغ، امام علیهالسّلام این را نمیفرماید، امام علیهالسّلام نمیگوید من این عمل خارجی را انجام دادم، این رشوه را، یعنی از توی جیبم دست برداشتم پول برداشتم و گذاشتم و این عمل را امام انجام نداده، نمیتواند بگوید من انجام دادم، امام علیهالسّلام که از این پدر و این مادر متولد شده است، آیا میتواند بگوید چه فرقی میکند ای پروردگار پدر من حسین بن علی علیهالسّلام نبوده، زید بن ارقم بوده، نه ا این را همه مردم دیدند، همه مردم دیدند پدر شما حسین بن علی علیهالسّلام و مادر شما این و مشخّص و معین و این دیگر این نبوده، معنا ندارد. دلیل ندارد. امام علیهالسّلام این را نمیفرماید، اگر امام علیهالسّلام این جور با خدا مناجات کند این عمل میشود دروغ، و حرام و امام علیهالسّلام که کار حرام انجام نمیدهد، امام علیهالسّلام که دروغ نمیگوید، امام علیهالسّلام که خلاف نمیگوید، پدیده خارجی و حادثه تکوینی خارجی را که نمیشود انکار کرد.
الان ما در این جا نشستیم خوب در این مکانی که هستیم چهار تا ستون دارد این پنکه دارد، چراغ دارد، روشن است، افراد مشخص هستند، همه مشخص هستند، حالا بنده بیایم بگویم ای خدا، در مکانی که بنده دارم صحبت میکنم نه گویندهای است، مثل بنده، و نه مستمعی هست مثل اینها، و نه ستونی است پس این سقف روی چه ایستاده بی پیر؟! که تو این وسط همین جوری داری بلبل زبانی میکنی، این سقف ستون ندارد. پس روی چیه است؟ روی هوا ایستاده؟ هیچ چیز وجود ندارد! خدا میگوید مثل اینکه قاطی کردی، خیلی مثل اینکه، یا افطاری زیاد خوردی یا ماه رمضان یک خورده اختلالاتی ایجاد کرده، و روی چیز و اینها، این معنا ندارد که شما بردارید در اینجا بگویید که انکار واقعیت تکوینی وانکار واقعیت عینی و انکار واقعیت خارجی، این دروغ است، فرق نمیکند، دروغ یعنی خلاف آن چه که در عالم خارج تحقق دارد یا وجودش تحقّق دارد، یا عدم او حاکم است، عدم تحقّق دارد که معنا ندارد عدم به جای وجود است شما کلامی بگویید کلام نفی، در حالتی که در خارج آن مطلب ثابت است، بگویید که فرض کنید که من این کار را نکردم در حالتی که دیروز این کار را شما کردی! این میشود چه؟! این دروغ، یا اینکه بگویید من این کار را کردم در حالتی که شما نکردید این جمله شما از آن جایی که با آن واقعیت خارجی تطبیق نمیکند، لذا این جمله دروغ به حساب میآید، دروغ به حساب میآید

