تبیین مسیر حق توسط اولیاء الهی به‌عنوان بزرگ‌ترین لطف خداوند در آخرالزمان

خدا انسان را گرفتار نکند و برای انسان پیش نیاورد خیلی ما باید خدا را شکر کنیم و خیلی باید سپاسگذار باشیم از خدمات بزرگان از زحمات بزرگان و از کارهای بزرگان از آن خون دلهایی که بزرگان خوردند و مکتب شسته رفته حقّ را در اختیار من و شما قرار دادند که امروز نشستیم در دور هم و نسبت به مسائل تا حدودی اطلاع داریم، نسبت به جریانات اطلاع داریم، نسبت به راه و طریق خود و سلوک خود اطلاع داریم، نسبت به رضای خدا تا آن مقداری که از عهده ما بر می‌آید تا آن مقدار اطلاع داریم، با آن اوضاعی که می‌بینیم می‌شنویم احساس می‌کنیم بین زمین و آسمان تفاوت است، بین زمین و آسمان تفاوت دارد! اینها را کی آمده در اختیار ما قرار داده؟! همین بزرگان بودند همین اولیا بودند همین بزرگان بودند همینهایی که آمدند و با مرارتهایی که من احساس می‌کردم و با چشم خودم می‌دیدم، حقایق را در سخنانشان، در کتابهای خودشان در نوشتجات خودشان، آمدند برای ما بیان کردند، که چشمت را باز کن، عقلت را به کار بیانداز، و ببین چه خبر است، گول این و آن را نخورید، گول این مجسّمه‌های تقّلبی را نخورید، گول این حمد و سوره‌ها و این رکوع و سجودها را نخورید، گول این داد و بیدادها را نخورید، بنشین سر جایت، بنشین راه خودت را برو، به مسیر خودت فکر کن، و به عاقبت خودت فکر کن، و بقیه را به خدا بسپار، خدا خودش متکفّل امور است، و واقعاً عرض می‌کنم که اگر این مرام و مکتب نبود معلوم نبود که الان ما در چه صراطی بودیم، معلوم نبود که ما الان جزء کدام گروه و دسته‌ای بودیم، معلوم نبود، معلوم نبود که الان ما سنگ چه که کسی را به سینه می‌زدیم معلوم نبود که با این مسائل و فتن آخرالزمان ما چگونه کنار می‌آمدیم! چگونه کنار می‌آمدیم؟!