تبیین مسیر حق توسط اولیاء الهی به‌عنوان بزرگ‌ترین لطف خداوند در آخرالزمان

گرچه برای افراد متألم است ولی خودش را داخل در این طرف و آن طرف نمی‌کند، مسیر خودش را می‌رود و راه خودش را می‌رود و مطمئن حرکت می‌کند و مطمئن حرکت می‌کند مطمئن قدم می‌گذارد و بعد مشخص می‌شود که عجب که مسیر درستی را طی کرده و امروز است که انسان می‌بیند آنهایی که از مکتب اولیاء خدا منحرف شدند و آن مرام بزرگان را کنار گذاشتند و فقط به الفاظی بسنده کردند چگونه به این مهالک گرفتار شدند! و چگونه در این جریانات و مسائل آن راه مستقیم خودشان را از دست دادند، و آن آموزه‌هایی را که از آن بزرگان به میراث رسیده بود به ما، چطور آنها فراموش شده، وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كنَّا لِنَهْتَدِي لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَه لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ وَ نُودُوا أَنْ تِلْكمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما كنْتُمْ تَعْمَلُونَ‌¹ این آیه را همیشه باید بخوانیم! همیشه باید بخوانیم!

مرحوم آقا به ما می‌فرمودند: هر روز این آیه را بخوانید و در هر جریانی، با آن جریان مواجه می‌شوید، این آیه را بخوانید و در هر حادثه‌ای که در آن حادثه می‌خواهید وارد بشوید این را بخوانید تا اینکه خداوند شما را از آن حادثه بسلامت بیرون ببرد، و در آن قضیه گرفتار نکند، زیرا زمانه، زمانه بسیار خطیری است، بسیار، بسیار خطیر است خیلی مسائل شکننده است، خیلی مسائل خطیر است، و باید انسان فقط دست به دامن خدا و امام زمان علیه‌السّلام بشود و توسّل کند. ایشان می‌فرمایند مرتب این آیه باید خوانده بشود و به مضمون آیه انسان باید معتقد بشود که‌ وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كنَّا لِنَهْتَدِي لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَه لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ وَ نُودُوا أَنْ تِلْكمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما كنْتُمْ تَعْمَلُونَ‌² فقط و فقط هدایت الهیه است که می‌تواند چراغ مقابل ما باشد و دستگیر ما باشد و ما را به سمتی هدایت کند که مورد رضای او است و از تمایل به یمین ویسار ما را حفظ کند نه این طرف نه آن طرف، نه به این طرف انسان بغلتد و نه به آن طرف، انسان توجّه و تمایل کند آن چه را که حقّ می‌بیند عمل کند، و به جلو برود، هر کسی می‌خواهد باشد و آن چه را که حقّ نمی‌بیند از هر کسی می‌خواهد باشد باید آن را محکوم کند و آن را ابطال کند، و به آن عمل نکند و فرد نباید جلوی دیدگان انسان را بگیرد و انسان را از آن چرا که تشخیص می‌دهد آن شخصیت باز بدارد، هر کسی می‌خواهد باشد، باشد ما هم فقط یک معصوم داریم و آن امام زمان علیه‌السّلام است همه ما خطاکار هستیم همه ما اشتباه می‌کنیم و هیچ کس نمی‌تواند خود را مبری کند از خطا و اشتباه و گناه و عمل حرام، هیچ کس نمی‌تواند: وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ‌³ نفس پیوسته با زر و زیور دادن به تصرّفات و استدلالها و توجیه‌ها همیشه می‌خواهد خودش را در موضع حقّ قرار بدهد. غافل از اینکه سر تا پا در باطل است و اگر در این جا ما بخواهیم مطلب را مشوّه کنیم و برای عده‌ای توجیه به سوء بخواهیم بکنیم در آن دنیا نمی‌توانیم! آن دنیا دیگر جایی نیست که انسان بخواهد دیگر سر خدا را کلاه بگذارد، سر ملائکه را کلاه بگذارد.