نتیجه
تأسی به رسول خدا به عنوان اسوۀ حسنه
25فاطمه خیلی ناراحت بود، همۀ زنهای پیغمبر اطراف ایستادهاند و تماشا میکنند؛ پیغمبر گفت: «فاطمه بیا!» فاطمه را بغل گرفت و او را بوسید و یک جملۀ کوتاه گفت؛ فاطمه با لبخند از روی سینۀ پیغمبر بلند شد. از فاطمه سؤال کردند: «پیغمبر به تو چه گفت که از آن حال إبتهال به حال تبسّم در آمدی؟» فاطمه فرمود:
پیغمبر فرمود: «چرا غصّه میخوری؟ بعد از چند روز، با من خواهی بود، و تو اوّلین کسی از اهلبیت من هستی که به من ملحق میشود!»1
﴿وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبٖ يَنقَلِبُونَ﴾،2 ﴿إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّآ إِلَيۡهِ رَٰجِعُونَ﴾
.3
- الإرشاد، ج ١، ص ١٨٦؛ إعلام الوریٰ، ج ١، ص ٢٦٧. همچنین رجوع شود به مسند أحمد، ج ٦، ص ٧٧ و ٢٤٠؛ سنن التّرمذی، ج ٥، ص ٣٦١.
- سوره شعراء (٢٦) آیه ٢٢٧.
- سوره بقره (٢) آیه ١٥٦.

