پذیرش ولایت ، میزان حقانیت افراد و جریان ها

ما را به این مكتب دعوت كردند به این مكتبی كه بر محوریت امام زمان معصوم علیه‌السّلام پا می‌گیرد و شكل می‌گیرد این مكتب فقط و فقط و فقط وفقط تمام شد و بقیه همه هیچ هیچ بله هر كسی به اندازة خودش و بین خدا خودش می‌داند، خودش می‌داند خودش می‌داند كه به چه نحوه‌ای می‌تواند باشد. این مسئله كه آن چه كه در عالم وجود تحقّق خارجی دارد آیا می‌شود خارج از اراده و مشیت خدا باشد؟ خارج از اراده و مشیت خدا یعنی خدا ناراضی است به این اراده و مشیت است، ناراضی است. من ناراضی هستم كراهت دارم كه یك عملی انجام بدهم مرا مجبور می‌كنند كه انجام بدهم این می‌شود امر مكره می‌گویند معامله‌ای كه مكره بكند باطل است همین است دیگر. شخصی دختری را نمی‌خواهد پدر و مادر او را مجبور می‌كنند و تهدید می‌كنند و بر اساس تهدید آن دختر را می‌گیرد این عقد باطل است چون مكره است. دختری مردی را به عنوان همسری نمی‌خواهد از طرف پدر یا مادر افراد دیگر یا حکومت هر چه ملزم می‌شود به ازدواج با او این عقد باطل است باطل باطل باطل چرا؟ چون مكره است برخلاف او انجام شده. شخصی را اكراه می‌كنند بر خوردن روزه و این روزة خود را می‌خورد گرچه باید روزة‌ دیگری را بگیرد و روزة آن روز او باطل است اما چیزی نباید بخورد ولی گناه انجام نداده، گنماه انجام نداده چرا؟ چون مكره است اكراه شده تحت فشار قرار گرفته خداوند با اختیار عمل را قبول می‌كند چه در عبادات، چه در معاملات، چه در ارتباطات، امور شخصّیه و عامّه، باید انسان مختار باشد، با اختیار باشد، با اراده باشد.

آیا در مورد پروردگار هم همین طور است؟ یعنی كسی خدا را مكره كرده كه این عمل در خارج انجام شود بر خلاف رضای او؟ این كه صحیح نیست، یا این كه دلش نمی‌خواست و بالاخره یك همچنین مسئله‌ای انجام شد خب این هم صحیح نیست. این بحث بحث طولانی است و دامنه‌داری است كه به درد شبهای ماه رمضان ما نمی‌خورد حالا ما گرچه باز كردیم به عنوان این كه یك طلیعه بشود برای این كه وارد كیفیت كراهت و كیفیت رضای پروردگار بشویم اگر بخواهیم این بحث را از این طرف كه مسئلة اراده تشریعی، ارادة تكوینی رضای به فعل و رضای به عمل یا رضای به فاعل و امثال ذلك پیش ببریم كه مباحث فلسفی در این جا هست این هم بسیار ادامه پیدا خوهد كرد و هم شبهای ماه رمضان این بحث‌های خشك و علمی‌ صرف را نمی‌طلبد خلاصه خود من هم خیلی چندان رغبتی به گشودن این باب و پیشروی در این زمینه ندارم ولی به عنوان شروع در این مسئله كه كراهت پروردگار به كراهت به ما برمیگردد نه به كراهت به خود او، راجع به این مسئله انشاءاللَه مطلب را ادامه می‌دهیم و آن طرف قضیه كه مباحث فلسفی این مسئله است او انشاءاللَه برای یك فرصتهای دیگر و یك مجالهای دیگر.