کیفیت اشراف و احاطه وجودی امام زمان علیه السلام بر ما سوی اللَه
10آن وقت ای مسكین، ای بدبخت، ای بیچاره این حق شناسی آن نمكی است كه از این سفره نصیب تو شده است و آن نعمتی كه از این سفره به دست آوردی این حق شناسی همین است كه بلند شوی بروی بیای جواسیس بفرستی در مجلس درس، در خانة امام صادق تا ببینی چه میگویند بعد بلند شوی بروی به منصور گزارش بدهی! این حق نمك ادا كردن است اگر اینها نبودند كجا منصور میتوانست در مقابل امام صادق آن دم و دستگاه خلافت جنایتكارانه و قساوت منشانة خود را برپا كند؟ كجا هاورن میتوانست در قبال موسی بن جعفر علیهالسّلام به آن همه كشتار و خونریزی و جنابت بپردازد و هشت سال موسی بن جعفر را در زندانها و در دخمههای معموره در آن جا حبس كند كجا میتوانستد اینها بودند دیگر اگر این بیاید برود كنار، آن هم برود كنار آن هم بیاید برود كنار، در زمان مرحوم میرزای شیرازی خب در آن حرمت تنباكو كه میرزا كرد خب سیطرة شخصّیتی مرحوم میرزای شیرازی خب به نحوی بود كه مطالبی كه ایشان میگفت مورد توجّه قرار میگرفت نفوذ كلمه داشت، ایشان بسیار دارای نفوذ كلمه بود وقتی كه حكم به حرمت تنباكو داد میرزا، تمام افراد آمدند و تنباكو را گذاشتند كنار و همه شكستند و همه این قلیانها و اینها را گرفتند شكستند اصلاً دیگر شكستند كه اصلاً هیچ وسیلة استعمال تنباكو به طور كل منتفی باشد و میگویند حتّی در خود منزل ناصرالدین شاه در خود منزل ناصرالدین شاه آمدند و شكستند ناصرالدین شاه وقتی كه به آن خادمش میگوید برو قلیان برو میگوید اعلیحضرت قلیانی دیگر وجود ندارد، قلیان نداریم چرا شكستید غلط كردید شكستید اینجا هم خیال میكنید كه حالا آن جا چون دارالحكومه است باید این كارها باید با رضا و با صلاحدید ایشان باشد آن شخص را صدا میكند به اصطلاح آن كلفتی كه مسئول اینها بوده صدا میكند و به آنها تشر میزند شما غلط كردید برای چه بدون اجازة من این كار را كردید آنها میگویند كه ما به دستور اعلیحضرت بودیم در مسائل دنیا و در مسائل حكومتی و در مسائل ظاهر، الآن دیگر طرف ما اعلیحضرت نیست، طرف ما امام زمان است.

