اختلاف مراتب اصحاب ائمه علیهم السلام

اینها مسئولیت دارد که ما بیاییم و تهمت بزنیم و فردی را که سالیان سال در خدمت امام صادق بوده، او را طرد کنیم و نفی کنیم که چی؟ صوفی بوده. صوفی بوده که بوده! اگر این طور است جابر بن یزید جعفی هم صوفی بوده، او هم حرفهایی می‌زده که جنابعالی نمی‌فهمی پس بگوییم او هم صوفی است دیگر. مگر شما کشکول و موی بلندِ بایزید را دیدی که می‌گویی صوفی بوده؟ مطالبی از او نقل شده که این مطالب در حیطه علم شما نمی‌گنجد، خب نگنجد. بنده هم یک حرفهایی می‌زنم که در حیطه علم سرکار نمی‌گنجد، در حالی که نه کشکول داریم، نه تبرزین داریم. نه فرض کنید که این چیزها، اگر چه باب اتهّام باز است. ما متنعّم هستیم به همان برکات و الطافی که بله، خیر نثار بقیه می‌شود! بله نثار ما هم می‌شود ولی بالاخره الحمدلله که کشکول و تبرزین آن را نداریم و الّا معلوم نبود الآن در اینجا خدمت رفقا بودیم یا نبودیم؟!

اینها همه حساب است یعنی روز قیامت می‌آیند یک یک نسبت به عبارات، نسبت به کلمات، می‌آیند از انسان سؤال می‌کنند روی چه حسابی داری این حرف را می‌زنی؟ این جناب بایزید از مطلب نمانیم شش سال پیش امام صادق علیه السّلام بوده، شش سال، بعد از شش سال حضرت رو می‌کنند به او و می‌فرمایند بالای فلان طاقچه، کتاب را بیاور به حضرت می‌گوید کدام طاقچه؟ حضرت می‌فرمایند آن طاقچه، شش سال تا حالا این‌جا بودی ندیدی؟ می‌دانید چه جوابی به حضرت می‌دهد؟ عرض می‌کند یابن رسول اللَه من از وقتی که آمدم جز به روی به شما و رخ شما به چیز دیگری نگاه‌ کردم. شش سال ندیده آن‌جا طاقچه است، این را اگر ما بگوییم همین‌هایی که راجع به بایزید کتاب نوشتند، ده صفحه هم اضافه می‌کنند ای آدم فلان، ای آدم دغل باز، ای آدم حقّه باز، ای آدم دورو، این ای ای‌ها می‌دانی یعنی چه؟ چون خودشان همین هستند چون خودشان [بین‌] امام [و] این ستون فرق نمی‌گذارند! اینها خیال می‌کنند همه مثل خودشان هستند. ولی ممکن است که افرادی باشند که وقتی می‌آیند چشمشان می‌افتد دیگر به چیز دیگری چشمشان نیافتد، نتیجه آن چیست؟ نتیجه آن این است که آن بعد از شش سال می‌شود بایزید، این بعد از نود سال می‌شود همان فردی که بله ...! سر جایش هست! آن بعد از شش سال امام می‌فرماید حالا موقع رفتن تو است یعنی حالا دیگر کامل شدی، او را می‌فرستند در بسطام به همراهی فرزندشان، می‌آیند در آن‌جا، ظاهراً حضرت محمّد بن امام جعفر صادق است، امامزاده سید محمّد که او زودتر از بایزید به رحمت خدا می‌رود و برای او قبّه درست می‌کنند و بایزید وصیت می‌کند که او را در عتبه قبر فرزند امام صادق دفن کنند لذا الآن قبر بایزید در صحن است و مقام و بارگاه حضرت سید محمد بن امام صادق علیه السّلام در جلوی او قرار دارد. اینها همه از ادب این بزرگان بود نسبت به اهل بیت که این‌گونه اقتضا می‌کرد که این چنین باشند.