لزوم ابتهاج نسبت به ذات و لوازم ذات

خودت را متواضع نشان بده، اینها مسائلی است که آن جایگاه توحیدی، اقتضای یک همچنین مطلبی را دارد، آن جایگاه توحید که عبد در برابر رب باید به حال تواضع باشد و به حال خضوع و خشوع باشد، به حال خضوع و خشوع باشد، همان حیثیت ربوبی که جنبه خلقی او باعث این وجود و بروز ما شده است و به واسطه این مسئله، پروردگار جنبه مالکیت دارد و ما حیثیت مملوکیت داریم، همین، شما نگاه کنید در نظام تکوین که از ناحیه پدر این مسئله انجام گرفته، خدا می‌گوید این‌جا هم باید همین کار را انجام بدهی حالا پدرت مسلمان است یا نه، به تو ارتباطی ندارد! ارتباط ندارد! پدر، پدر است. مادر، مادر است، مادر موافق با راهت است یا مخالف است، به شما چه ارتباط دارد؟ دارد راه خودش را می‌رود، پرونده خودش را دارد و حساب و کتاب خودش را دارد، شما باید احترامت نسبت به پدر و مادرت باید احترام واقعی باشد نه تصنّعی که خیال کنند داری فیلم بازی می‌کنی تئاتر بازی می‌کنی نمایش می‌کنی، نخیر! باید دست پدر را ببوسی به عنوان این‌که او بوده است که شما را به این عالم آورده و شما را دارد به این فیوضات می‌رساند. پدر شما نبود کی شما را می‌آورد؟ کی می‌آورد؟

بله حالا یکی مثل آدم و حوایی، آنها بی پدر و مادر بودند، پدر و مادر نداشتند، حضرت آدم و حوّای ما اینها پدر و مادر نداشتند، بی پدر و مادر بودند، یا این‌که حضرت عیسی، پدر نداشت مادر داشت. انَّ مَثَلَ عیسَی عِندَاللَه کمثل آدم خلقه من تراب ثم قال له کن فیکون یک حقیقت و یک اراده در هر دو جاری و ساری است و در این آیات اسراری هست اسراری! یک مسئله در هر دو هست، گفت به خاک باش، شد و گفت به حضرت عیسی باش و شد، در هر دو. اینها حالا این طورش می‌کنند، آن طورش می‌کنند، لمّش را درمی‌آورند نمی‌دانم چکار می‌کنند دلیل درست می‌کنند نمیدانم سلول درست می‌کنند البتّه منافاتی ندارد، این مسائل منافاتی ندارد.