غلبۀ امید بر ناامیدی
11یک وقت مرحوم آقا میفرمودند که: داشتم میرفتم حرم، بعدازظهر بود، یکدفعه در صحن چشمم افتاد به یکی از این آقایان. آقایان مراجع. حالا من اسمش را نمیبرم. که حالا با هم سابقه داشتند، و فلان و مدرسه و حجتیه و چه و چه و اینها. خب حالا رسیدیم و خب مرحوم آقا هم که اهل این حرفها: سلام علیکم! و اینها و اهل این حرفها نبودند.
سلام علیکم حال شما؟!
یکدفعه این آقا گفت: سلام علیکم!
ایشان هم حالا: علیکم السلام، و رحمة اللَه و فلان و مرحمت عالی زیاد و لطف عالی کم نشود و خلاصه رفتیم.
میگفتند رفتیم حرم و یک مقدار ماندیم و برگشتیم. دیدیم که ا! دوباره با این برخورد کردیم. معلوم شد که ایشان هم جایی میخواسته برود. تا رسیدیم، گفتم آقای فلان! وایسا! همینطوری! وایسا! وایسا! در حضور افراد! آن سلامی که شما کردید، آن سلام، سلام مرجعیت بود. یک سلام درست و حسابی حالا بیا با هم بکنیم: سلام علیکم!
آن هم بنده خدا دیگر یخش خوابید و خلاصه: سلام علیکم آقای آسید محمد حسین! حال شما؟ یادتان میآید آقا کجا، بله، چه مسائلی داشتیم چی و با همدیگر و خلاصه گرم و ...
حالا کدامش بهتر است؟ یک چند دقیقه میگفتند گفتیم و مزاح کردیم و خداحافظی کردیم و آمدیم. حالا آن سلام: سلام علیکم! بابا این عین کار دستت میدهدها! سلام علیکم! یا یک سلام علیکم عادی: آقا سلام علیکم! پیغمبر چطور سلام میکرد؟ عینش را از آن خیلی پایین میآورد؟ نه بابا! همینطوری که بوده خب! چه مرضی است؟ چه داعی است؟ چه داعی داریم هی خودمان را کنار نگه داریم؟ هان؟ چرا؟ روش بزرگان که اینطور نبوده. این قسم نبوده. سلام، برای ایجاد محبت است. و برای إنزال فیض و رحمت خداست و القاء او در قلوب، نه برای ابتعاد و دور شدن از یکدیگر. این سلام، که نمیآید دلها را به هم نزدیک کند! این سلام میآید تازه بین دو دل، دیوار ایجاد میکند. پرده میاندازد. سلام علیکم! این، ایجاد محبت نمیکند. این ایجاد الف و انس نمیکند. این دیوار ایجاد میکند. یعنی این منمها! هان! وایسا کنار! بایست کنار، جلو نیا! ما حریم داریم! حریم داریم! ما سلطانیم! سلطان، حریم دارد! خط قرمز دارد! در آن محیط، خط قرمز کسی نباید وارد بشود. کسی نباید در قلب ما بیاید. کسی نباید در قلب ما نفوذ کند. ما یک محدودهای داریم، از آن محدوده با شما تخاطب داریم. صحبت داریم. تکلم داریم. خب آن محدوده مبارک خودتان باشد! آدم به یک همچنین آدمهایی که مجبور نیست سلام کند، خب نمیکند! میآید و میرود و همینطور بیر بیر هم نگاه میکند!

