عینیت گفتار و رفتار اولیای الهی با حقیقت قرآن و سنت معصومین

امام سجاد علیه السلام می‌فرماید: خدایا موقعیت من اینه، حضرت هم که دروغ نمی‌گه. می‌گه ما همینیم. ما همینیم. قلّت حیا داریم، ولی از اونطرف رأفت و بخشش تو هم هست یعنی در یه همچنین موقعیتی هستیم. در یه همچنین جایگاهی هستیم. ما همینیم. خب وقتی که ما همینیم، پس بنا بر این قاعده‌ شم اینه که خدا هم آرزوی ما را بی‌پاسخ نمی‌گذاره. عجب بشارتیه ها! عجب بشارتیه! امام سجاد به خدا عرضه می‌دارد: که ما را تو اینطور خلق کردی و خودت هم اینطور هستی. پس تو دیگه نباید آرزو و مطلوب ما را بی‌پاسخ بگذاری. لا تخیّب. ما را سرشکسته نباید بکنی. ما را آئس نباید بکنی خدایا. خب لازمه‌اش همینه دیگه. می‌گن الذّاتی لا یتغیّر و لا یعلّل. علت نمی‌خواد. ذاتیِ پروردگار وقتی غلبۀ رأفت هست، این معناش چیه؟ معناش ترتّب لوازمِ نسبت به این مسئله است که پاسخ دادن به افرادی مثل ماست. جواب دادن افرادی مثل ماست. پس ما باید امید خودمون رو بالا ببریم. امیدمون رو بالا ببریم. ما در یک وضعیتی هستیم که خیالمون دیگه راحته ، تمام شد! این پریشانی مال مردمه. این نگرانی مال مردمه. امام سجاد می فرماید: یا خیر من دعاه داع و أفضل من رجاه راج. بهتر از تو مدعوّی کجا پیدا می‌شه که ما بریم؟ خب این خیال آدم راحت نمی‌شه؟ این خیال آدم واقعا راحت نمی‌شه؟ که عجب! ما در یه جایی اومدیم، همۀ بار ما را مسئولیتش را به دوش گرفتند. برید این کار را انجام بدید خیالتون تخت، برید انجام بدید، دیگه خیالتون تخت. دیگه نگرانی ندارید. دیگه دغدغه ندارید. شما الآن نگاه کنید ببینید مردم چقدر دغدغه دارند. اونهایی که یه مقداری تدیّن دارند. آخ امروز چی می‌شه؟ آخ فردا چی می‌شه؟ آخ نمی‌دونم چه جور می‌شه؟ شما را در یه جا آوردند اول کاری که نسبت به شما انجام دادند، دغدغه رو از شما گرفتند! تمام شد! اومدی در یه جا که دیگه دغدغه نداری، راحت! مطالب روشن، بیان می‌شه.