عینیت گفتار و رفتار اولیای الهی با حقیقت قرآن و سنت معصومین

امام علیه السلام تکلیف الهی را نسبت به این فرد خاص میاد بیان می‌کند. جناب علی بن یقطین، تکلیف الهی نسبت به شما از امروز این است، فضولی هم موقوف. علی بن یقطین باید سوال بکنه که نه خیر، ما باید ببینیم، ما باید ببینیم این تکلیفی که موسی بن جعفر بر ما عرضه کرده است، آیا موافقٌ لکتاب اللَه و سنت نبیّه، یا مخالف لکتاب اللَه... اِ اِ اِ! این که دیگه عرضه نداره! امام داره این کار رو می‌کنه. امام که خودش مبیّن تکلیف است داره این امر را می‌کند. پس برای چی باید سؤال کرد؟ این‌جا دیگه جای سؤال نیست. پس اگر علی بن یقطین بخواهد بگوید که من الآن باید این تکلیف مخالف را ـ تکلیف مخالفه، مخالفه ، تکلیف هم تکلیف حرامه. وضو به این نحو باطل است، نماز هم باطله، نماز مترتب بر این هم باطله و باید قضا کنه. اگر... ـ ولی همین که این تکلیف را امام می‌فرماید، موسی بن جعفر، دیگه تمام! این می‌شه مثل چی؟ مثل تکلیف عام. حکم تنجّز این تکلیف خاص، نسبت به علیّ بن یقطین، و حجّیّتش می‌شه مثل حجیت تکلیف عامی که پیغمبر نسبت به وضو کرده. هر دو می‌شه چی؟ در کنار هم.

حالا چه موسی بن جعفر علت این تکلیف مخالف را به علی بن یقطین بگه یا نگه. اصلا می‌گه من نمی‌خوام علتش رو بگم. به تو چه مربوطه؟! علی بن یقطین نباید عمل کنه؟ باید عمل کنه! باید عمل کنه! من امامم، من موسی بن جعفرم، من می‌گم شما باید این حکم رو انجام بدید، سمعاً و طاعتاً، تمام شد! سمعاً و... البته اینو بگم، که در ذهن علی بن یقطین این شبهه آمد، ولی علی بن یقطین عارف نبود. شیعه بود. مطیع بود. مطیع. ولی اگر شما بودید، شما، نباید یه وقتی بیادها! انشاءاللَه که شما رو خدا مبتلا به دربار هارون نکنه. ولی اگر حالا یه وقتی در یه زمانی، حالا در هر برهه ای، ـ اینی که عرض می‌کنم، مربوط به کلیّات می‌شه ـ اون چیزی که در جلد دوم اسرار ملکوت نقل کردم، جوابش امشبه. امشب دادم. وقتی ـ حالا نوبت به ولیّ خدا هم می‌رسه ـ وقتی که شما از طرف امام معصوم علیه السلام مکلّف به یه امر خلاف حکم عام می‌شید، یه وقت در ذهنتون نیادها، إ! چرا امام یه همچین حرفی زده، تا بگید چرا، باختید! عمل کردید، ثواب هم بردید، ولی اون فایده‌ای که مترتّبه رو نبردید. شبهه نباید بیاد، مطلقا. امام می‌فرماید وضو رو اینطوری بگیر، چشم. تمام شد. شبهه نداره. شبهه نداره. امام می‌فرماید باید این لیوان را بخوری، چشم! شبهه نداره. شبهه داره؟ نه! تمام شد.