تجلّی حقیقت واحدۀ ولایت الهی در مظاهر مختلف

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید ** دگران هم بکنند آنچه مسیحا می‌کرد

این معنای اذنی، همینه. یعنی وجود ارادۀ منفّذه. تنفیذ کنندۀ اون خواست. خواست شخص به واسطۀ... اول خواست پیدا می‌شه، خواست برای تحقق یک موضوع خارجی، بعد ارادۀ منفّذه میاد اونو تنفیذ می‌کنه. تنفیذ می‌کنه یعنی صورت خارجی بهش می‌ده. امام رضا اشاره می‌کنه، اون شیری که روی پرده است تبدیل به شیر سیصد کیلویی می‌شه. یک شیری می‌شه تا اینجا، اون طرف را برمی‌داره دو لقمه می‌کنه می‌ذاره تو شکمش. می‌گه حساب مأمون رو هم برسم؟ حضرت می‌فرماد نه! همون یکی بسته! این فعلا با ما کار داره. مأمون هم غش می‌کنه در اونجا می‌افته. با امام داری شوخی می‌کنی! پا رو دم شیر داری می‌ذاری! بله؟ این ارادۀ حضرت وقتی داره این کار رو می‌کنه همون به اذنی است. انت تخلق من الصورة أسداً بإذنی. در همون حال، اذن پروردگار، در این مجلای تنفیذ اراده، اذن پروردگار، همون قدرت امام است بر انجام این. اینو می‌گن اذن. این اذن در بنده نیست، این پرده شیر بهش هست هرچی فوت کنم، فقط پرده یه کم تکون می‌خوره. بله! کار هر بز نیست، خرمن کوفتن!

فقط همین یه تکون می‌خوره. اون‌وقت ما اومدیم جای امام رضا نشستیم، هی فوت می‌کنیم. بابا، اون امام رضا بود! اون امام بود! فوت کردن ما فقط پرده رو حرکت می‌ده. شیر هم میاد اینجوری می‌کنه. آره! خودتی! هی فوت کن! خودتی!

اومدی به جای این می‌خوای بشینی؟ این امام واقعیه عزیزم! هی اینطوری می‌کنه می‌گه خودتی. اما نه، وقتی امام رضا میاد، اونجا دیگه مسئله فرق می‌کنه. اون اذنی، فتنفخ فیه فیکون طیراً بإذنی، اون اذنی حضرت عیسی، به مراتب بالاتر، کجا حضرت عیسی؟ به گرد امام نمی‌رسه. امام رضا کجا، حضرت عیسی کجا؟! اون اذن پروردگار، در ارادۀ برای خلق، اون اذن میاد در نفس امام رضا علیه السلام و از اون نفس، اون مشیّت الهی، جامۀ عمل می‌پوشد. بشو، این می‌شه اذن. بشو! شیر شو! پلنگ شو! کوه شو! دریا شو! آسمان شو! زمین شو! ماه دو نصف شو! خورشید برگرد! این بشو بشو، این همان اذنیه. اذنی این نیستش که از اون بالا بگی امّن یجیب المضطر، امام رضا برداره دستاشو اینجور کنه و امّن یجیب المضطر و خدا بگه خیلی خب، حالا این دفعه خیلی التماس کردی، این دفعه شما دعا کن، من این صورت را تبدیل به شیر می‌کنم، تو دعا کن، من این صورت را تبدیل به شیر می‌کنم. این دوتاست یکی نیست. این‌جا یک واحد است. آن یک واحد عمل می‌کند . یک واحده. یک ولایته عمل می‌کنه. و اون ولایت، هم پروردگار، هم امام علیه السلام وحدت داره در اون.