مرتب سازی:
مراد از آرزوی عظیم در فرمایش امام سجاد علیه السلام
9خب... این چهار جملهای بود از امام سجاد علیه السلام. یکی اینکه: پروردگارا، امل من و آرزوی من خیلی بزرگ است. عظم یعنی خیلی بزرگ است.
وقتی که ما نگاه میکنیم، میبینیم که یک بنده وقتی بخواهد آرزو داشته باشد، حالا صرف نظر از امام سجاد با آن مراتب معرفت، و مراتب تجرد و توحیدی که دارد، حالا آن امام سجاد... خودمان را نگاه کنیم، به خودمان نظر بیندازیم. اگر بخواهیم یک آرزویی بکنیم، یک نیتی بکنیم، نسبت به عاقبت خود چکار میکنیم؟ خب به ما گفتهاند یک بهشتی در آن دنیا خداوند مهیا کرده و یک جهنمی در آنجا آن سزای خلافکاران و جزای درستکاران در آنجا خدا آماده کرده. آرزوی بزرگ، چه چیزی میتواند باشد؟ آیا آرزوی بزرگ این است که جهنم نرویم؟ این آرزوی بزرگ است؟ خب این حدّاقل چیزی است که یک بندۀ مؤمن میتواند در اینجا در نیت خود داشته باشد و در قلب و در فکر آن را بپروراند و آن را داشته باشد. رفتن به بهشت و التذاذ از نعمات الهی، در همان حدّی که برای ما تعریف شده است، خب این یک امر مطلوبی است، ولی آیا باز این آرزوی بزرگ است؟ خیال میکنیم مسئله باید در اینجا چیز دیگری باشد، قضیه باید در اینجا فرق کند، تفاوت داشته باشد؛ آرزوی بزرگ، و آنچه را که ما خودمان آنها را در ذهن تصور میکنیم بر اساس شواهد و بر اساس قرائن و بر اساس مدارک، و آن خصوصیّاتی که در اختیار ما قرار گرفته.
شاید تا حدودی نسبت به این مسئله برای رفقا تصوری پیدا شده باشد که چه هدفی میتواند برای یک بنده به وجود بیاید، تا اینکه در رسیدن به آن هدف، دیگر ندامت و حسرت از قلب و فکر بنده رخت ببندد؟ چه چیزی میتواند برای یک بنده و برای یک شخصی حاصل بشود که البته امام سجاد علیه السلام هم نسبت به این مسئله حضرت اینطور مطلب را میفرماید.