لزوم هماهنگی میان آرزوی واقعی و عمل انسان
15همه ایستادهاند نگاه میکنند!
ـ بگویید خب! بابا بگویید! بگو من کدام حلال را حرام کردهام؟ بگو بابا دیگر.
همینطور نگاه میکنند!
ـ نه، ما این حرفها را قبول نداریم، باید بیایی تسلیم بشوی، باید بیایی بیعت کنی، ما این حرفها را قبول نداریم!
قبول نداریم یعنی چی؟ آقا تو مغز داری یا نداری؟ تو آدمی یا نیستی؟ تو انسانی یا نیستی؟ این چیست؟ خورشید را دیدن و انکار کردن! همان حرفی که آن آقا زد. پس ببینید هست، و این به یک جایی هم میرسد، همین آقا، به یک جایی میرسد که طفل چند ماهه را، اینی که دیگر بابا گرگ بیابان هم این کار را نمیکند، طفل چند ماهه را پدرش میآورد برای اینکه ألا تَرَوْنَ کَیْفَ یَتَلَظّی عَطَشاً؟ خودتان بگیرید این را سیرابش کنید!
برمیدارند با تیر میزنند و بعد هم همینطوری نگاه میکنند! همینطوری نگاه میکنند
این روز روز خطر است برای ما، ما نباید فقط به داستان عاشورا به یک داستان گذشته نگاه کنیم که تمام شد، امروز برای ما روز عاشوراست، هر روز برای ما روز عاشورا است؛ که خدا نکند ما برسیم به اینجا، اگر برسیم به اینجا میگیریم و میزنیم و میکشیم و توجیه میکنیم! میکشیم و میبریم و له میکنیم و توجیه میکنیم، به حساب خدا هم میگذاریم! به حساب خدا میگذاریم!
همان حرفی که عمر سعد زد: یا خیل اللَه! ارکبوا ببسم اللَه! ای لشکریان خدا! عجب! بیپدر تو که دیشب میگفتی من میدانم جهنم میروم، حالا داری به اینها خیل اللَه میگویی؟ خودت دیشب به امام حسین نگفتی که من یقین دارم به جهنم میروم ولی حکومت ری را چکار کنم، نمیتوانم از دست بدهم؟ حالا دارد به لشکریانش میگوید یا خیل اللَه! عجب آدمی بودها!
با الفاظ بازی میکنیم. همان الفاظی که در آن طرف است، همان الفاظ میآید اینطرف. همان اللَه، همین اللَه، همان بسم اللَه، همان بسم اللَه، همان الحمدلله، همین الحمدلله، همان نماز، این نماز، آن روزه، این روزه... ببینید عین هم، فقط در چه تفاوت دارند؟ فقط در دل. این چه نیتی دارد، آن چه نیتی دارد. آن امام حسین و افرادش و یارانش در چه نیت و حال و هوایی دارند نماز میخوانند، اینها در چه نیتی دارند نماز میخوانند. همان نماز استها. به جان شما همان اللَه اکبر است، وضو میگیرد، اول صورت را میشوید و دست راست و بعد هم دست چپ و مسح و همان، همهاش تکمیل است، همهاش تکمیل است. بعد هم بلند میشود نماز میخواند، دلش هم خوش است نماز را خوانده؛

