ذات پروردگار متعال بهعنوان تنها آرزوی عظیم سالک
11حالا در اینجا معلوم میشود اینی که حضرت سجّاد میفرماید عظم یا سیدی أملی، حضرت چه را میخواهد بفرماید. داریم کمکم میرسیم. عظم یا سیدی أملی، یعنی پروردگارا یک آرزویی در دل من است، یک مقصودی در دل من است، یک غایت و هدفی است در دل من، به همان عظمتی که در دعای ماه رمضان میخوانید روزها: یا علیّ یا عظیم، یا غفور یا رحیم؛ یا علیّ یا عظیم! ای کسی که بلندمرتبه هستی! از همۀ هستی، تو بلندمرتبهتری، و ای کسی که دارای عظمت هستی و از همۀ هستی، عظمت تو عظیمتر است، ما تو را به این عظمت و به این عُلُوّ میخوانیم که اینطور و اینطور و اینطور.
حالا نگاه میکنیم میبینیم که حضرت سجّاد میفرماید: عظم یا سیدی أملی، عظیم است أمَل من، مقصود من، پس این در اینجا چیست؟ یعنی خود ذات پروردگار. امام سجاد میفرماید مقصود من، ذات پروردگار است؛ تمام شد. نه مقصود من بهشت اوست، نه مقصود من حوریه و غلمان و گلابی و پرتقال و سیب بهشت است، نه مقصود من جنّات تجری من تحتها الأنهار است، نه مقصود من تنعّم و... مقصود من خود ذات پروردگار است. چون میگوید اللَهم أهلَ الکبریاء و العظمة... یا علیّ یا عظیم...
یا در آن [خطبهای] که دربارۀ متقین هست، امیرالمؤمنین علیه السلام دربارۀ متقین چه میفرماید؟ عظم الخالق فی أنفسهم فصغر ما دونه فی أعینهم، عظیم! فقط یک عظمت در نفس اینها و در قلب اینها جای دارد، آن عظمت چیست؟ یک عظمت است، آن عظمت، عظمتِ پروردگار است. آن عظمت، نفس اینها را پُر کرده، مغز اینها را پُر کرده، دل و قلب اینها را پر کرده آن عظمت، به نحوی که دیگر چیزی نمانده! حالا نگاه به شاه میکنند: هه، این را ببین! نگاه به وزیر میکند: هه! نگاه به تخت میکند: چوب! نگاه به تیر و تفنگ و نمیدانم چه و این حرفها میکند: آهن!

