رسیدن به مقام خلیفةاللَهی ، یگانه آرزوی عظیم انسان

این که خداوند توفیق داده ما دوباره این ماه رمضان را درک کنیم، این را باید ارج بگذاریم. معلوم نیست تا سال دیگر زنده باشیم، هیچ تضمین و گارانتی به ما نداده‌اند و مرحوم آقا می‌فرمودند به قول درویش‌ها: دم غنیمت است! فعلا را باید انسان دریابد.

باید مراقبه را بیشتر کرد، توجه را باید بیشتر کرد، تا انسان احساس می‌کند که می‌خواهد خطوری از علایق بیاید، فوری برگرداند، ذهنش را برگرداند، نگذارد بیاید، چون اگر بیاید، مشکل است دوباره بیرون کردنش، پاک کردنش دوباره سخت است. [اصلا] نگذارد بیاید. اولش یک کمی همچین فشاری می‌آید، ولی خب این آثارش و تبعاتش و نتایجش بسیار نتایج مفیدی است.

این را ما باید بدانیم که یک مرتبه همه چیز را نمی‌دهند؛ کم‌کم می‌دهند. اگر ما کم‌کم توانستیم حرکت کنیم، هست؛ و الّا ماه رمضان می‌آید و می‌گذرد و نصیب ما کم خواهد بود.

پس بنابراین به آنچه را که گفته‌اند باید ترتیب اثر بدهیم، نگذاریم خاطرات بیاید، نگذاریم وساوس شیطان بیاید، نگذاریم آنچه که ما را به این دنیا متمایل می‌کند بیاید. نگذاریم آنچه که از جریانات و حوادث می‌گذرد بتواند تأثیر بگذارد و ما را از رسیدن به آن باز می‌دارد.

دنیا کار خودش را دارد، دنیا اهل خودش را دارد، دنیا مشتری خودش را دارد. ما غصه دنیا را نخوریم! مرحوم آقا می‌فرمودند: غصه دنیا را نخورید، دنیا مشتری خودش را دارد. بخواهیم نخواهیم مشتری خودش را دارد، نگاه کنید چقدر مشتری دارد! صف کشیده‌اند! همه برای دنیا صف کشیده‌اند.

این می‌گوید مقام به من بده، حق من را بده، آن می‌گوید حق من را بده، آن می‌گوید یادت نرود آقا! آن می‌گوید حاج‌آقا ما هم هستیم‌ها!

این‌ها صف کشیده‌اند! این صف‌های طولانی، که با تلسکوپ هم خیال نمی‌کنم آدم تهش را ببیند!

این‌ها همه چی هستند؟ مشتری دنیا هستند!