امکان وصول جمیع انسان‌ها به ذات حق تعالی

وقتی مرحوم آقا در سنه چهل و دو، می‌فرمودند که ما باید حتی به رئیس جمهور امریکا هم راست بگوییم! برای چه بود؟ همین است. در مرام ما نباید دروغ باشد، در مرام ما نباید دورویی باشد. حالا صرف‌نظر از اینکه آن‌ها زودتر از ما می‌فهمند قضیه چیست، بماند! اینطور نیست که ما بگوییم و آن‌ها هم قبول کنند!. آن‌ها می‌فهمند و خوب هم می‌فهمند و بعد هم یک جواب‌های خاص خودشان را هم می‌دهند. از این‌ها گذشته ما در پی چه هستیم؟ در پی پیروی از مرام و مکتب رسول خداییم؟ آیا مرام رسول خدا می‌توانست با دروغ هماهنگ بشود؟ کی دیده‌اید رسول خدا به کسی دروغ بگوید؟ کی دیده‌اید رسول خدا به ابوسفیان دروغ بگوید؟ یک مورد سراغ دارید که رسول خدا بیاید به ابوسفیان دروغ بگوید: حالا ولش کن، حالا دروغ بگوییم و این را بگذریم، حالا بعد یک طوری می‌شود ...

یا به ابوجهل دروغ بگوید یا به خالدبن‌ولید دروغ بگوید، یا به آن‌ها دروغ بگوید: فعلا صلاح بر این است!! کی اینطور بوده؟ کی دیده‌ایم امیرالمؤمنین دروغ بگوید؟ کی دیده‌ایم امام رضا دروغ بگوید؟ اگر امام رضا یک دروغ به مأمون می‌گفت، آن‌وقت مأمون بعد از سال‌ها نمی‌نشست برای امام رضا اشک بریزد! خودش امام رضا را کشته، ولی می‌شناسد امام رضا را، می‌شناسد چه شخصی را به شهادت رسانده، چه شخصی را مسموم کرده، خوب می‌شناسد. معاویه که بعد از شهادت امیرالمؤمنین اشک از چشمانش می‌آمد وقتی که می‌آمدند تعریف می‌کردند، به دروغ تعریف نمی‌کرد، راست گریه می‌کرد. بالاخره او هم فطرت دارد ... چرا گریه می‌کرد؟

چرا برای از بین رفتن عمروعاص گریه نمی‌کرد؟ تازه خوشحال هم می‌شود! ای پدرسوخته، یکی تو یکی هم من! فرق نمی‌کند، اگر منم، تو هم مثل منی. چرا این اشک را برای علی می‌ریخت؟ چون می‌داند علی کیست. خودش در کار است، دست‌ش در کار است، اهل سیاست است، اهل پدرسوختگی است، آن‌هایی که اهل پدرسوختگی‌اند، می‌شناسند، می‌شناسند قضیه چیست، می‌فهمند. لذا می‌گفت: این آدم کارش درست است، این علی است که کارش درست است.