فرق اسلام واقعی و اسلام ظاهری

اینها همه با این اسلام می‌خواند، با این اسلام می‌خواند. این اشکالی ندارد، هیچ مشکلی نیست. آن اسلامی که امیرالمؤمنین می‌خواهد آن را بیاورد آیا با دروغ می‌خواند یا نمی‌خواند؟ نمی‌خواند! اگر شما یک روزی دیدید که علی به شما دروغ گفت، از او برگردید! اگر یک روز دیدید که علی در مسائل شما تقلّب کرد، شما دیگر علی را نباید به امامت قبول داشته باشید، چون علی تقلّب نمی‌کند، علی دروغ نمی‌گوید، علی پاک است، علی معصوم است، علی مطهّر از هر رجس و شین و رین است. اگر مطلبی می‌گوید راست می‌گوید. می‌گوید من دروغ نمی‌گویم من راست می‌گویم، به مقصد ظاهری برسم، نرسم، فرق نمی‌کند، من اهل دروغ نیستم. اگر یک روزی دیدید من دروغ گفتم، دیگر من علی نیستم، چون علی دروغ نمی‌گوید. ذات علی صدق محض است.

چطور می‌شود دروغ بگوید؟! چطور می‌شود؟! هیچ‌وقت تا حالا شده سیاهی سفید بشود؟! سفیدی سیاه بشود؟! ممکن است؟! یعنی در عین اینکه الآن سفید است، در عین حال سیاه بشود. خب بله، ممکن است بر اثر مرور زمان و مسائل، کم‌کم رنگش برگردد، یک روز هم شما نگاه کنید ببینید سیاه شده است، این اشکال ندارد. امّا در همان لحظه، در همان لحظه که این ساعت سفید است در همان لحظه سیاه باشد، این امکان ندارد. در همان لحظه که ترش است، در همان لحظه مثل عسل باشد! جور درنمی‌آید.

شنیدن این مطالبی که می‌گویم برای این بحثی که می‌خواهم بگویم ضرورت دارد. پس بنابراین اگر ما امیرالمؤمنین را همان امیرالمؤمنینی قبول داریم که به ما گفته‌اند و به همان کیفیتی او را می‌شناسیم که برایمان تعریف کرده‌اند، این علی تکه‌تکه‌اش بکنید دروغ نمی‌گوید. تمام اسلام را بر روی کره زمین که سهل است، اگر بگویند در تمام کرات آسمانی ما اسلام را برقرار می‌کنیم، یک دانه گندم از دهان مورچه دربیاور نمی‌کند.

این آن علی است، علی‌ای که ما می‌شناسیم این است.