لزوم قدرشناسی نسبت به ودیعۀ الهی در نفس انسان

قبر امیرالمؤمنین كجاست؟ قبر معاویه كجاست؟ من رفته‌ام قبر معاویه! درش را بسته‌اند كه سگ نرود سر قبرش ... از ترس اینكه سگ و گربه نروند، درش را بسته‌اند. در شام و پشت مسجد اموی و ...

آن‌وقت نوه همین معاویه، معاویه صغیر، پسر یزید، كه بعد از دو ماه رفت بالای منبر و گفت: مردم این خلافت خلافتِ غاصبانه است و مربوط به خاندان رسالت است و الآن مربوط به علی بن الحسین است و من در اینجا این دو ماه هم غاصب بودم و از این به بعد خود را خلع می‌كنم و خلافت را به اهلش واگذار می‌كنم. و به او سمّ دادند و او را كشتند! كشتند! بعد از چند روز، ظاهرا پانزده روز بیست روز، سمّ دادند و او را كشتند. الآن قبر این معاویه كه نوه معاویه است را بروید ببینید، محل رفت و آمد است و یك مكانی دارد و چقدر هم نورانی است! ما رفتیم آنجا و دو ركعت هم نماز خواندیم! درب بارگاهش را بوسیدیم، خود قبرش را بوسیدیم، چرا؟ چون محبّ اهل‌بیت است! درب بارگاه محبّ اهل‌بیت را باید بوسید! و آن یك جای كوچكی است پشت همین مسجد اموی ... پایین‌ترش قبر جدّش معاویه است كه از ترس فضولات حیوانات درش را بسته‌اند. این تفاوت است! حالا كدام بالاست و كدام پایین است؟ چه كسی بُرد؟ چه كسی باخت؟ امام حسین برد یا یزید برد؟ حضرت زینب برد یا ابن زیاد برد؟ كدام؟ این می‌شود دیدگاه اهل معرفت. در دیدگاه اهل معرفت شكست نیست، همیشه پیروزی است.

در صراط مستقیم ای دل كسی گمراه نیست در طریقت هرچه پیش سالك آید خیر اوست‌¹

این معنایش است. شكست بخوریم پیروز شده‌ایم، پیروز ظاهر هم بشویم كه خب پیروزیم. هر دو باید برایت یكسان باشد، حالت نباید عوض بشود. وقتی ببری، شروع كنی به تمجید و اعلامیه دادن و چه كردن و چه كردن و وقتی شكست بخوری درب را ببندی و كسی را راه ندهی!