ضرورت غنیمت‌شمردن فرصت تکرار نشدنی ماه رمضان

در زمان مرحوم‌آقا یك نفر بود دوسه‌دفعه این قضیه را تكرار كرد كه دیگر ما گذاشتیم در كاسه‌اش؛ اهل قلم و كتاب هم بود و كتاب هم می‌نوشت، البتّه شروور می‌نوشت، حرف‌های درست و حسابی [كه نمی‌نوشت‌] مثل همین حرفش می‌گفت كه: من احساس می‌كنم از جمله آن افراد برگزیده‌ای هستم كه بتوانم این راه را بروم و به مقصود برسم! خُب از این غلطها گاهی انسان می‌كند و گاهی اوقات هم این غلطها می‌گیرد و برای این بیچاره گرفت، كارش به جایی رسید كه دیگر بماند دیگر شرم دارم كه از عاقبت كار و مآلش سخن بگویم. خلاصه باید اعتراف كنیم كه خدایا ما می‌خواهیم به طرفت بیاییم ولی نمی‌توانیم، عُرضه نداریم، همت نداریم، دلمان می‌خواهد تو را دوست داریم، دوستانت را دوست داریم، خودت كمك كن، خُب وقتی خدا ببیند كه انسان یك همچنین حالی دارد و یك همچنین [قصدی‌] دارد خدا كمك می‌كند، وسائل را خودش به وجود می‌آورد.

خیلی ماه، ماه مباركی است، این‌قدر این رحمت در این ماه وسعت دارد و پراكنده است كه رسول‌خدا صلی‌اللَه‌علیه‌وآله می‌فرماید: فإنّ الشّقَّى مَنْ حَرُمَ رِضوانَ اللَه فى هَذا الشّهر العظيم؛ آدم شقی آن كسی است كه از این باران بهره نگیرد، این بارانی كه دارد در سر همه می‌آید، این بلند شود برود زیر سقف، چتر بگیرد روی سرش كه این باران به او نخورد، این رحمت‌الهی به او نخورد. خُب این لفظ شقی یك تعبیر آسان و تعبیر بی‌محتوایی نیست، تعبیر تندی است، شقی یعنی كسی كه تمام درهای رحمت را به روی خودش بسته است، ما به كی می‌گوییم شقی؟ به یزید می‌گوییم، به ابن‌زیاد می‌گوییم به اینها می‌گوییم دیگر. «شقی آن كسی است كه از رحمت‌الهی در این ماه محروم باشد» خیلی عجیب‌است، آن‌وقت شما بیایید ببینید كه با این روزه چگونه برخورد می‌شود، به عنوان یك امر واجبی، آنهم البتّه واجب مشروط!! بودی اینجا روزه را بگیر!، نبودی هم حالا یك روز دیگر می‌گیری و ... نه آقاجان! حرام است، يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ‌ البقرة، ١٨٣، روزه بر شما نوشته شده است، خدا نمی‌گوید: روزه بر شما واجب است، روزه به شما لازم است، جایز نیست روزه را ترك كنید، می‌گوید: نوشته شده كتب، مكتوب از نهایت تاكید در الزام در یك امر است. وقتی می‌گویند: آقا این مسأله بر شما نوشته شده، این مسأله مختوم است، این مسأله مكتوب است، كَتب، نوشتن؛ یعنی یك مسأله لاجرم و بدون احساس بی‌نیازی. روزه واجب مطلق است، واجب مشروط نیست، كه انسان بخواهد روزه را همین‌طور ترك كند. واجب مطلق واجبی است كه انسان برای انجام آن باید خود اقدام كند، و هیچ شرطی برای اتیان او نیست این را می‌گویند واجب مطلق؛ مثل نماز، نماز چطور است؟ نماز واجب مطلق است، یعنی موقع اذان صبح شما باید نماز بخوانید، و اگر الآن ببینید كه كاری انجام می‌دهید كه باعث بشود نماز صبحتان قضا شود آن كار می‌شود حرام.