ضرورت غنیمت‌شمردن فرصت تکرار نشدنی ماه رمضان

وقت نماز، شرط وجوب نماز نیست، بلكه شرط وجودی است و از معدات است، شرط وجود واجب، طلوع فجر است یا موقع زوال خورشید است یا موقع غروب خورشید است، نه شرط وجوب، در شرط وجوب، انسان می‌تواند خود انتفای شرط كند آن یك مطلب دیگری است، فرض كنید كه مانند زلزله، افراد یا دستگاه‌ها خبر بدهند كه یك ساعت دیگر فرض كنید كه قم می‌خواهد زلزله بیاید، خُب انسان می‌تواند قبل از اینكه زلزله بیاید از اینجا بلند شود برود تهران، وقتی كه رفت تهران می‌شنود كه قم زلزله آمد، این نباید دیگر نماز آیات بخواند، چرا؟ چون شرط وجوب برای او محقّق نشده است، برای كسانی كه در قم هستند، و زلزله را حس كردند نماز آیات واجب است، امّا انسان می‌تواند این شرط را از خودش دفع كند، این شرط را نیاورد، می‌تواند انجام بدهد.

یا فرض كنید كه در این نیمكره امشب خسوف واقع خواهد شد، انسان سوار هواپیما شود برود در جای دیگری كه ماه وقتی كه به آنجا می‌رسد دیگر در آنجا از خسوف درآمده و برای آن منطقه دیگر خسوفی نیست، خُب این نماز دیگر برایش واجب نیست، چون شرط وجوب برایش محقّق نشده خودش رفته، فرار كرده، اشكال ندارد، هیچ گناهی هم نكرده. شخص گفته: من نمی‌خواهم نماز آیات بخوانم! بسیار خُب، خدا هم كاریش ندارد.

ولی اگر شما قبل از اذان ظهر یك آمپولی بزنید، یك قرصی را بخورید كه این باعث شود شما چند ساعت به خواب بروید و نمازتان قضا شود این عمل می‌شود عمل حرام؛ چرا؟ چون نماز ظهر وجوبش‌

وجوب مشروط نیست، كه آفتاب اگر آمد زوال شد نماز واجب می‌شود و اگر نشد خیر، نماز ظهر در هر حالی واجب است، منتهی شرط وجودش می‌گویند: باید صبر كنی الآن نخوانی، نیم‌ساعت مانده نخوانی، بیست‌دقیقه مانده نخوانی، ده‌دقیقه مانده نخوانی، وقتی كه زوال شد آن موقع موقع شرط وجود است، یعنی جزو مقدمه وجودیه است، آن موقع، موقع نماز ظهر است.