
ضرورت غنیمتشمردن فرصت تکرار نشدنی ماه رمضان
1ـ بحث پیرامون واژه هرب در کلام امام سجاد علیه السلام: و أنا یا سیّدی عائذٌ بفضْلِک هاربٌ منک إلیک مُتنَجِّزٌ مّا وعدتَ مِن الصَّفح عَمَّن احسنَ بک ظنّاً. 2 علّت انتظار بزرگان برای حلول ماه مبارک رمضان. 3 تاکید بزرگان بر تشرف به اعتاب مقدسه بعد از ماه مبارک رمضان و آثار زیارت آنها بر نفس. 4 عظمت و جلال حضرت قاسم بن موسی بن جعفر علیهم السلام. 5 اثر مخرّب شنیدن اخبار بیفائده در نفس، و تاثیر مثبت اصوات مطهره. 6 نظام عالم، نظام تربیت است؛ تمام اتفاقات را به حساب خدا نگذارید. 7ـ تأثیر نیت، در هموار شدن مقدّمات و مسیر آن نیّت برای انسان. 8ـ خطر اعتماد به نفس در مسیر الی اللَه و ذکر داستانی پیرامون این مطلب. 9 روایت امام حسن عسکری علیه السلام: کسی که بخواهد با ما باشد و ما را تایید کند ... 10 آیۀ کتب علیکم الصیام... تاکید بر صوم به نحو واجب مطلق است نه مشروط؛ و سفر بهطور کلی در ماه مبارک رمضان مکروه است و اگر به قصد فرار از روزه باشد حرام است. 11 آمدن وقت، برای نماز شرط وجودِ واجب است نه شرط وجوب؛ و نماز در هر جایی واجب است. همچنین حج ـ برخلاف نظر مشهور ـ واجب مطلق است. (و شخص از حین تکلیف باید به دنبال اتیان حج و جمع کردن مؤونه باشد) 12ـ حدیث رسول خدا صلی اللَه علیه و آله و سلم: فان الشقی من حرم رضوان اللَه فی هذا الشهر العظیم؛ و تطبیق شقی ِ بر کسی که از روزه گرفتن در ماه مبارک رمضان گریزان است.
ضرورت غنیمتشمردن فرصت تکرار نشدنی ماه رمضان
17ولی بعضیها هستند من دیدهام یك اشتباهی كردهاند و بعضیها هم خلاصه فتوای اشتباهی هم دادهاند، كه: آقا مثلًا ما نمیخواهیم روزه بگیریم؟ خُب آقا نمیخواهی بگیری بلند شو برو سفر و یكروز دیگر را بعدا روزه بگیر!! این سفر سفر حرام است و روزهاش هم باطل نیست، یعنی اگر بخواهد برود روزهاش باطل نمیشود چون برای از بین رفتن [روزه] سفر آمده نه اینكه سفر بوده، سفر برای ممانعت و جلوگیری از واجب مطلق در اینجا انجام گرفته، این سفر میشود حرام، همانطوری كه اگر كسی سفر حرام انجام دهد این نمازش شكسته نیست و نمازش تمام است، كسی كه این سفر را انجام بدهد سفرش حرام است و روزهاش هم باطل نیست، باید برگردد و روزه را باید بگیرد. بله، یك وقت سفر، كاری است، باید برود یكی را ببیند ضرورتی اقتضا میكند ... در اینجا اشكال ندارد و باید روز دیگر را روزه بگیرد.
حالا شما ببینید این را من میخواهم بگویم، دیدگاه اهل معرفت نسبت به احكامالهی چقدر تفاوت میكند، پیغمبر صلی اللَه علیه و آله میفرماید: فان الشقی من حرم رضوان اللَه فی هذا الشهر العظیم، شقی آدمی است كه خودش را از این نعمت روزه محروم كند معنایش این است. از آن طرف بنده میگویم: آقا برای اینكه روزهات بشكند عیبی ندارد برو سفر روزهات را بشكن! ماه رمضان، امروز، فردا، پس فردا، سیروز، روزهات را بشكن بعد یكروز بعداً برو قضا كن! چقدر بین این دو قضیه فرق است؟ میشود بگوییم آیا این حكم حكمالهی است؟ پیغمبر صلی اللَه علیه و آله میگوید: كسی كه ماه رمضان بیاید و از ماه رمضان استفاده نكند شقی است، این دیدگاه دیدگاه اهل معرفت است، این دیدگاه دیدگاه پیغمبر صلیاللَه علیه و آله است، این دیدگاه، دیدگاه رساننده است، دیدگاهی است كه آدم را میرساند. آن دیدگاه دیدگاهی است كه: انسان را به انحراف میآورد، روزه نگرفتی نگرفتی بیخیال!! حالا برو بعداً یازدهماه وقت داری! زمستان هم هست و روزها هم كوتاه است و هوا هم سرده بهتر و راحتتر میتوانی! حالا در این گرما بخواهی روزه بگیری باید چهاردهساعت پانزدهساعت ... همینطور است دیگر، گرما و تشنگی را بكشی برو روزهات را بخور و ...! روزه را چیچی بخور؟ مگر كارت زدن در اداره است، همینطور برویم كارت بزنیم و یا علی؟ آیا این است؟
