ضرورت غنیمت‌شمردن فرصت تکرار نشدنی ماه رمضان

این گوشی كه خدا برای انسان قرار داده برای چه قرار داده؟ برای اینكه هر چیزی را بشنود! پیچ رادیو را باز كند تر تر تر خر خر خر، از صبح تا شب، یعنی خدا گوش را برای این درست كرده، برای این قرار داده؟ یا اینكه این گوش را برای شنیدن موعظه قرار داده است، برای شنیدن كلامی كه برود در مغزش و او را بكوبد و در قلبش او را بكوبد و تذكر بدهد و چكشی باشد بر عقاید فاسد و بر اشتباهات و بر خطاها. گوش را خدا برای این قرار داده، گوش را قرار داده كه از آن نغماتی كه او را به سمت او می‌كشاند از آن نغمات بهره‌مند شود، از صدای خوش كه موجب تلطیف روح اوست، این گوش بهره‌مند شود، از موعظه بهره‌مند شود، از صدای قرآن بهره‌مند شود، از صدای اشعار، اشعاری كه او را حركت می‌دهد، تكان می‌دهد، از تعلقات درمی‌آورد، از توجهات به ماده بیرون می‌آورد!

شما یك وقتی شعر حافظ را برمی‌دارید همین‌طوری خودتان می‌خواند یك وقتی این شعر را یك كسی برایتان با صدای خوش می‌خواند آن یك اثر دیگری دارد، با یك صدای كذا؛ نگاه می‌كنید می‌بینید عجب! این چه تاثیری داشته، من همین را خوانده‌ام پس چرا این‌جوری نشدم، من همین را در حافظ خوانده‌ام، آن هم اثر دارد نه اینكه ندارد. یك وقتی شما یك مطلبی را از روی كتاب می‌خوانید، یك وقتی شما همان مطلب را با صدای مرحوم‌آقا گوش می‌دهید، می‌بینید این یك چیز دیگر بود، این یك قضیه دیگر بود، همان هم حالا در كتاب هم هست فرض كنید در امام‌شناسی هست، در معادشناسی است، در اللَه شناسی، در كتب دیگر، ولی وقتی كه صدای خود ایشان باشد می‌بینید كه حالی دیگری برایتان پیدا شد. این برای آن تاثیری است كه آن صدا دارد، همان حرف است، ولی آن صدا چون از یك نفس قدسی برمی‌خیزد از یك نفس طاهر و مطهّر آن صدا بیرون می‌آید می‌بینید كه: عجب! این صدا عجیب است.