لزوم ورود به بارگاه الهی بدون اتکا بر تقوا و دانش

حالا که بزرگان بیان کردند، حالا که بزرگان مطالب را گفتند، چرا ما استفاده نکنیم، درست است آقا؟ بله، چرا این کار را انجام ندهیم! خُب بسیار خُب، إن‌شاءاللَه امیدواریم که خداوند توفیق فهم این مطالب را بیش از پیش به همه ما عنایت کند و خودش به فضل و با لطف و کرم و عنایت خودش دست ما را بگیرد و از موانع طریق که در نفوس خود همین‌طور انباشته کردیم و هر کدام از اینها مانعی است از موانعی که ما را برای رسیدن به آن حقیقت ... خیلی عجیب است، آن واقعیت چه واقعیتی است که وقتی انسان کم کم هی جلو می‌رود می‌گوید: عجب، پس باید این را کنار بگذارم، عجب این را کنار بگذارم، عجب دست از این باید بردارم، عجب از این فکر ... یکدفعه می‌گوید: پس چه ماند، چه ته آن ماند، دیگر چیزی [نماند] تازه می‌بیند: به به به به! شیرینی اینجاست، خیال می‌کرده کامش شیرین است، خبری نبوده، خیال می‌کرده ذائقه او شیرین است، چیزی نبوده، شیرینی واقعی اینجاست، حلاوت اینجاست، جمال اینجاست، بهاء اینجاست همه چیز اینجاست.

إن‌شااللَه خداوند به لطف و عنایت خودش همه ما را به آنچه که از نعمت‌های خاصه خودش به اولیاء و به راه‌یافتگان حریم و حرم خودش قسمت فرموده است ما را نصیب بفرماید.

اللَهم صلی علی محمد و آل محمد