رؤیت هلال و کیفیت ثابت شدن آن

حال امام‌سجاد علیه‌السلام می‌فرماید: خدایا من که حالا این‌طور هستم «هَبنِی بِفَضلِک؛ با فضل خودت بیا با من رفتار کن» به فضل خودت به من ببخش، با فضل خودت با من عمل کن. چون همان‌طوری که دیشب عرض کردم هر دو جنبه به اراده اوست و هر دو، نزول آثار وجود اوست و اسماء و صفات اوست. وقتی‌که آن اراده پروردگار می‌آید، یک مسئله را که می‌خواهد در خارج ایجاد کند آن مسئله را به هرکدام از دو طرفین به یک اراده ایجاد می‌کند؛ یعنی برای او هیچ تفاوتی نمی‌کند که به این‌طرف یا به آن‌طرف، به این‌طرف سوق بدهد یا به آن‌طرف سوق بدهد.

خیلی عجیب است این مناجات شعبانیه را که رفقا می‌خواندند در شب‌های ماه شعبان، واقعاً این مناجات مناجات عجیبی است؛ یعنی کلمات ائمه همه‌اش عجیب است دیگر، در یکی از این فقرات دارد که: «الهى لَم یکن لى حَولٌ فَانتَقِلَ بِهِ عَن مَعصِیتِک الّا فى وَقتٍ ایقَظتَنى لِمَحَبَّتِک؛ خدایا من قدرت ندارم که از گناه تو رویگردان شوم فَتَحَوَّلُ‌¹ [فانتقل‌] یعنی رویگردان شوم رویم را برگردانم، گناه را از خودم دفع کنم و از گناه سر باز بزنم، مگر در وقتی‌که تو مرا بیدار کردی به‌واسطه محبت خودت، یا مرا بیدار کردی به محبتی که در دل من نسبت به خودت انداختی» هر دویش یکی است هر دو یک معنا دارد. یعنی وقتی من آمدم خب برای انسان پیش می‌آید دیگر، گناه پیش می‌آید یک مطلبی را به انسان ارائه می‌دهند یک دروغ بگو این‌قدر فایده می‌بری، شیرین است حالا یک دروغ می‌گوییم بعد توبه می‌کنیم، حالا به این نفع برسیم! حالا این قوم و خویشت است این‌جوری نگو، این‌جوری قضاوت نکن برو این‌جوری شهادت بده، برو اینجا در دادگاه این‌جوری شهادت بده، شهادت به دروغ بده عجیب است برو شهادت به دروغ بده؛ چون این برادرت است، چون این خواهرت است، چون این رفیقت است، چون این قوم و خویشت است و بر آن اساس یک ضرری متوجّه بشوی و ما می‌رویم و انجام می‌دهیم، و یک تهمتی را به یک شخص وارد می‌کنیم، اتهامی را وارد می‌کنیم که چه؟ که این فردی که نزدیک‌ ماست به یک منفعت دنیوی، یک منفعت گذرا، یک منفعت دو روزه برسد. اینها همه‌اش مال چیست؟ مال غفلت است دیگر، اینکه الآن داری این کار را می‌کنی فکر فردا را کردی؟ خب این دو روز گذشت فردا چی؟ فکر فردا را هم بکن! آن‌وقت بعد ببین می‌توانی بروی یا نمی‌توانی بروی!