عبودیت تام امام در مقابل خداوند متعال

خب این چه زیارتی است؟ این چه زیارتی است آدم می‌کند؟ زیارت آن قسمی است که مرحوم آقا بلند می‌شوند می‌آیند پیاده زیارت امام رضا علیه‌السلام، سر راه کسی می‌خواهد با ایشان بیاید می‌فرمودند: شما یا جلو بروید یا عقب بمانید! تک و تنها می‌روند آخر سن هفتاد سالگی، فقط اگر کسی بود با آنها ما بودیم یعنی پسرهایشان بودند یا من یا اخوی، که آن هم به خاطر اینکه خودشان کسالت داشتند، تعمداً ما اصلا نمی‌گذاشتیم ایشان تنها بروند، چون هم ضعف داشتند، قند داشتند و خلاصه یک دفعه ضعف پیدا می‌کردند و هم [دیسک‌] کمر داشتند، قلب‌شان هم ناراحت بود و خلاصه هر وقت ایشان می‌رفتند یکی از ماها هم بودیم با ایشان، خیلی از اوقات می‌شد ما در راه دو مرحله می‌نشستیم، ایشان که به هیچ‌وجه با ماشین و اینها زیارت نمی‌رفتند، پیاده می‌رفتند و در بازگشت می‌نشستیم، یعنی ضعف بر ایشان غلبه می‌کرد کنار دکان‌ها می‌نشستیم، جایی نبود، تا به منزل دوباره برگردیم.

شما داری زیارت می‌آیی، زیارت با دکان و دستگاه و دکان درآوردن، دفتر و دستک درست کردن جور درنمی‌آید جان من. بلند شو بیا کسی دنبال خودت راه نینداز، عبا را هم بکش روی سرت، روی عمامه، کسی تو را نشناسد بلند شو برو زیارت کن و برگرد. بله! می‌خواهی این‌طرف و آن‌طرف خب کسی بخواهد ما را ببیند بیاید در آنجا ببیند، سوالی دارد، مسأله‌ای دارد، حالا بیاید سوال بکند. ولی این قسم این بازی است، اینها بازی است، که انسان در قبال امام حسین علیه‌السلام بلند شود بیاید و این کارها را انجام بدهد. این‌جا چرا؟ این‌جا جای این حرف‌ها نیست، این‌جا جای مسکنت است، این‌جا جای بیرون آمدن از تمام تخیلات است، از تمام اوهام است، از تمام تصوّرات است، این‌جا آدم باید بیرون بیاید و از این فضا باید خارج شود تا این‌که یک فیضی ببرد، یک چیزی گیرش بیاید، یک نصیبی پیدا بکند. والا اگر قرار باشد با همان توهمات بیاید، با همان تخیلات بیاید، زیارتش هم می‌شود زیارت ظاهر و دکور و عروسک، می‌آید و یک حرمی می‌بیند و یک طلا می‌بیند و چشمش می‌افتد می‌بیند خب این نقره‌اش بیشتر است یا آن ضریح قبلی کدامش بهتر است یا خصوصیات و اینها. من دیدم همین‌هایی که دارند می‌آیند در حرم امام حسین می‌گویند به به! نگاه کن ببین آنجا چه نقش و نگاری دارد ریزه‌کاری‌هاش را تماشا بکن، آن را نگاه کن و تفاوتش با آن، در حرم امام حسین دنبال ... همین‌ها! همین‌ها! خب این زیارت شد؟ واقعا این زیارت شد؟ آن‌وقت می‌خواهی اینجا فیضی بهت برسد، عنایتی بهت شود، مورد توجه قرار بگیری؟