کیفیت نگرش سالک نسبت به اعمال صالح خود

این را رفقا بدانند: در یک ماه دو احرام، کراهت شدید دارد و قبل از ده روز باطل است، یعنی احرام قبل از ده روز باطل است و باید بین دو احرام ده روز فاصله باشد مگر اینکه دو ماه پشت هم باشند که این احرام مربوط به این ماه باشد، احرام مربوط به ماه دیگری باشد. خُب ولی الان می‌روند و انجام می‌دهند و [این صحیح‌] نیست! ولی قبل از یک ماه کراهت شدید دارد.

این مکتب، مکتب بالاترین است، مکتبی است که می‌گویند: حالا که تو یک همچنین خدایی داری یک همچنین راهی داری، یک همچنین مسیری داری، خب بیا بالاترش را انتخاب کن، چرا در آن مراتب پایین گیر کردی؟ مرحوم‌آقا شروع کردند به صحبت نمی‌دانم این قضیه را گفتم به رفقا یا نه؟ خیال می‌کنم گفته باشم سابق شروع کردند گفتند: رفقا ما حالا می‌آییم یک حساب سر انگشتی می‌کنیم تا بعد ببینیم چه باید پاسخ این سؤال شما را بدهیم؟ شروع کردند به گفتن: ما راجع به اینکه اولا از شهر و دیار خود و بر و بچّه‌ها و اینها فاصله گرفتیم، گفتند: چقدر برای شما اتّفاق افتاده که به‌خاطر کار و کاسبی یا به‌خاطر تفریح و تفرج و به‌خاطر گردش از زن و بچّه فاصله گرفتید؟ الی‌ماشاءاللَه خب‌ بالاخره اینها افرادی بودند اهل این‌طرف و آن‌طرف و تجارت و این چیزها بودند الی‌ماشاءاللَه ما رفتیم، کشورهای دیگر جنس بیاوریم، تجارت کنیم، خرید کنیم، یا به‌خاطر فرض بکنید که حالا تفریحی، تفرجی، کسب علمی، هر چه و از زن و بچّه فاصله گرفتیم و دور شدیم و این حرف‌ها اینها را هیچ به حساب خدا نمی‌گذاریم، خدایا رفتیم در ژاپن که فلان جنس را بیاوریم و از زن و بچّه دور شدیم و ببخشید خدایا چاره‌ای نداریم. نه بابا خدا می‌گوید اصلًا نرو، در همان‌جا بمان و به همان لقمه نانت اکتفا کن، نمی‌خواهد بلند شوی بروی آنجا تجارت کنی. ولی ما خودمان یک چیزی‌مان می‌شود، آن که یک چیزی‌مان می‌شود آن را اینجا به حساب نمی‌آوریم، حالا که مکه می‌آییم آن را برمی‌داریم به حساب می‌آوریم، خودمان دلمان می‌خواهد بلند شویم برویم یک کشور دیگر فلان دستگاه را وارد کنیم، خودمان دلمان می‌خواهد برویم یک کشور دیگر فلان جنس را برداریم بیاوریم، اینها را هیچ به آن حساب نمی‌گیریم که خدایا فلان، خدا می‌داند که آن را دیگر به‌خاطر من نکردی به‌خاطر پول درآوردن خودت کردی، دیگر به حساب ما نگذار، چرا آنجا ما خدا را به حساب نیاوردیم؟