امید عامل اصلی حرکت سالک

بعد گفتم: چرا الان این به یک همچنین وضعی هست؟ چرا یک همچنین ترسی گرفته؟ چرا؟ این به خاطر این است که نسبت به خودش این امیدی که باید داشته باشد ندارد، این امیدی که هست انسان را می‌برد جلو، این امیدی که هست انسان را نگه می‌دارد پایدار می‌دارد نسبت به [مبانی‌]. کسی که دارای تذبذب است کسی که دارای شک است، کسی که دارای تردید هست این دائماً فقط در حول و حوش این تردید دور می‌زند، دائماً فکرش در [تشویش‌] است. نماز می‌خواند برو بابا فلانی هم نماز خواند دیدی رفت، این هم نماز خواند، قرآن می‌خواند می‌گوید فلانی هم یک عمر داشته قرآن می‌خوانده، زیارت می‌رود می‌گوید فلانی ازمن بیشتر زیارت امام رضا آمده، هر کاری می‌کند فلانی، فلانی، هی فلانی این کار را کرده فلانی آن کار را کرده، هیچ با خود نمی‌گوید بابا هر کسی پرونده خاص به خودش را دارد، هر کسی پرونده خودش را دارد ربطی به دیگری ندارد.

شما وقتی در سر یک کلاس هستی آنچه را که استاد می‌گوید گوش می‌دهی، هیچ فکر می‌کنی که الان آن دارد با موبایلش ور می‌رود با کی حرف می‌زند، می‌گوید ولش کن آن نفهمد نفهمد شما بلند می‌شوی موبایل را از جیبت درمی‌آوری شروع می‌کنی نمره زدن؟ می‌گویید این الان از دست دارد می‌رود کلام این از دست می‌رود صحبت استاد از دست می‌رود، این مطلب از دست می‌رود. اما چطور شد این قضیه در خدا و راه که پیش آمد می‌گویی فلانی، معامله می‌خواهی انجام بدهی فلانی فرض کنید که خلاف کرده نمی‌گویی فلانی خطاکرده در این معامله ورشکست شده من نروم. می‌گویی خب این‌ کرده می‌خواست نکند. در معاملات کاری به دیگران نداری، سر کلاس کاری به دیگران نداری، موقعی که می‌خواهی منفعتی برسد ... اما سر سیر و سلوک که شده نگاه کن فلانی رفت و آن یکی فلان شد این چی؟ شیطان است، شیطان می‌آید و این تخم یأس را بر دل‌های ما می‌پاشد، نمی‌گذارد ما با امید حرکت کنیم، نمی‌گذارد امید بر ما تقویت شود نمی‌گذارد این امید در ما جوانه بزند و رشد کند و بیاید و حرکت کند. اینجا باید ما مواظب باشیم و آن مراقبه بیاید و بزند کنار، تا می‌خواهد تخم یأس بیاید و بذر یأس در دل می‌خواهد قرار بگیرد یک‌دفعه می‌بینیم این شیطان اینجا ایستاده. ولی وقتی‌که انسان با این قضایا خیلی راحت برخورد کرد، فلان شخص فرض بکنید که فلان حرف را می‌زند ای داد بیداد چرا می‌گوید ای داد بیداد؟ خداحافظ شما، تمام شد، فلان شخص دیگر مثلًا فلان جا نمی‌آید، خب خداحافظ، فلان شخص ... خیلی راحت خواست آمد نخواست.